Mga restawran sa Mimizuka

Ang karne ay napakasarap para sa BBQ dahil sa inasnan at may sarsang tekstura nito. Nagbibigay din ang restawran ng libreng inumin at gulay!

Napakagandang disenyo at modernong dating, at malapit lang sa pangunahing istasyon ng Kyoto. Napakalinis ng mga kuwarto at napakahusay ng mga staff.

Ang chef ay maingat na nagpaliwanag sa paraan ng pagkain ng bawat putahe at mainit kaming tinanggap. Nagdala kami ng birthday cake at inayos nila para sa amin ang paghiwa nito, na labis kong pinahalagahan.

Napakaganda ng serbisyo. Ang mga staff ay napakagalang at palakaibigan. Ang kapaligiran ay napakahusay at tahimik, at ang laki ng serving ay medyo malaki dahil busog na busog kami sa huli. Ang pangkalahatang karanasan ay 9.5 sa 10. Ang egg soup na may kanin ay niluto sa harap namin, at napakasarap din ng deep-fried puffer fish.

Kapag bumisita sa Kyoto, kailangan mong subukan ang lokal na lutuing tofu. Ang mga staff ay napakabait at magalang. Ang tanawin ng hardin at arkitektura ng restaurant ay napakaganda rin. Sa gitna ng maingay na Ninen-zaka, ang makaupo at makakain sa magandang kapaligiran na ito ay isa nang napakagandang karanasan. Ang pinakanakakatuwa ay ang inihaw na tofu na may miso; ang berdeng sarsa sa ibabaw ay napakasarap na ipares sa tofu. Ang tofu hotpot mismo ay walang labis na pampalasa, at ang sabaw ay simpleng piraso ng kombu. Para sa akin, medyo matabang ang lasa ng tofu mismo. Umaasa ako na ang restaurant ay maglalabas ng mas maraming set menu na may iba't ibang paraan ng pagluluto upang mas maging masaya ang karanasan sa pagkain. 😌

Magandang presentasyon ng mga pagkain at mahusay na serbisyo. Iba ang Kaiseki sa Omakase, ito ang aming kauna-unahang pagkakataon na matikman ang tradisyonal na masasarap na pagkaing Hapon. Maraming Uni at masarap din na toro ❤️

Napakagandang karanasan nito! Lubos naming nasiyahan ang iba't ibang putahe at ang serbisyo ay walang kapintasan.

Dahil tanghalian ito, at ang aktwal na presyo para sa isang tao ay mahigit 500 RMB (hindi kasama ang booking fee ng Klook), ang mga sangkap na ginamit sa pagkain ay karaniwan lang (halimbawa, ang sangkap ng bowl dish ay duck meatball). Ang pinakagusto ko sa pagbisita na ito ay ang babaeng nag-asikaso sa amin. Siya ay masigla, masayahin, at medyo mahiyain. Kapag may hindi ka naiintindihan, aktibo siyang gumagamit ng phone translator para maghanap at magpaliwanag. Ang kanyang mga kamay ay namumula dahil sa sobrang pagkakadikit sa malamig na tubig, ngunit nanatili siyang magalang at propesyonal sa harap ng mga bisita. Sa totoo lang, bihira kang makakita ng ganito kagandang babae sa mainland. Dahil sa kanya, babalik ako sa susunod! Para sa mga turista na gustong kumain ng kaiseki, inirerekomenda ko ang tanghalian. Una, mas mahal ito sa gabi at maaaring makasalamuha ka ng maingay na mga bisita na umiinom. Pangalawa, mahirap matunaw ang sobrang pagkain sa gabi. Pangatlo, sa gabi ay madilim at hindi mo makikita nang maayos ang tanawin ng hardin. Sa likod ng tea house ay ang Ilog Kamo, at ang umaagos na tubig ay napakarelaxing. Pagkatapos kumain, naghihintay ang may-ari sa harap ng pasilyo, at pagkatapos ihatid kami sa pinto, naghintay siya sa malamig na hangin hanggang sa makasakay kami sa bus at yumuko bilang paalam. Ang pagiging dedikado sa bawat mesa ng bisita ay tunay na isang maliit na bahagi ng kung bakit sulit maranasan ang Japanese kaiseki.