Αν έρθετε να επισκεφθείτε το Τσιάνγκ Μάι, δοκιμάστε ένα μάθημα Muay Thai!
Είναι σίγουρα μια πολύ νέα και αναζωογονητική εμπειρία!
Έκλεισα ένα ομαδικό μάθημα στο Klook μια μέρα πριν, σκεπτόμενος ότι με περισσότερους ανθρώπους θα ήταν λιγότερο άβολο, αλλά τελικά δεν απέφυγα να γίνω περίγελος.
Το μάθημα ξεκίνησε στις εννέα και τελείωσε στις δέκα και μισή, συνολικά μιάμιση ώρα.
Τα πρώτα δέκα λεπτά, ο επικεφαλής προπονητής Mark μας έκανε διατάσεις, ζέσταμα και τρέξιμο γύρω από το γήπεδο.
Ο Ταϊλανδός προπονητής μιλούσε αγγλικά και όλοι τον καταλάβαιναν, επειδή ήμουν ο μόνος Κινέζος, η αντίδρασή μου ήταν μισό βήμα πιο αργή από τους άλλους, αλλά με δυσκολία, κατάφερα να παρακολουθήσω το μάθημα.
Μετά το ζέσταμα, ο επικεφαλής προπονητής άρχισε να μας τυλίγει τα χέρια με υφασμάτινες ταινίες. Αφού τύλιξε το ένα χέρι, με ρώτησε πώς ήταν.
Είπα ότι ήταν πολύ σφιχτό, και μετά το χαλάρωσε λίγο. Όταν τύλιξε το άλλο, ακόμα το ένιωθα πολύ σφιχτό, και αυτός χαμογέλασε αβοήθητα, και αναγκάστηκε να το χαλαρώσει ξανά.
Σκέφτηκα ότι ίσως αυτές οι υφασμάτινες ταινίες που τυλίγονται πριν το Muay Thai πρέπει να είναι σφιχτές για να προστατεύουν τα χέρια! Τελικά, μετά το μάθημα, είχα πολλά σημάδια στα χέρια μου χαχαχα.
Το ότι δεν τραυματίστηκα ήταν τύχη.
Αφού μας τύλιξε, ο επικεφαλής προπονητής μας έβαλε να φορέσουμε γάντια και άρχισε να μας διδάσκει τις βασικές κινήσεις. Μετά από κάθε κίνηση, μας έβαζε να εξασκούμαστε σε ζευγάρια, ξανά και ξανά, μέχρι να κατακτήσουμε τις βασικές αρχές.
Ο βοηθός προπονητής "Ice" με συνόδευε στην προπόνηση. Συχνά έκανα λάθη λόγω άγχους, χτυπούσα με το αριστερό χέρι και ξεχνούσα να αμυνθώ με το δεξί. Τότε μου έλεγε ότι αν δεν αμυνόμουν, κάποιος θα με χτυπούσε "μπαμ" με μια γροθιά.
Αν και ο βοηθός προπονητής μου έλεγε να μην αγχώνομαι και απλά να το απολαύσω, εγώ είχα πάντα αυτή τη νοοτροπία του καλού μαθητή, θέλοντας να κάνω το καλύτερο δυνατό, και έτσι συνέχιζα να είμαι αμήχανος.
Στο τέλος, έκανα τον βοηθό προπονητή να γελάσει. Και αυτός αμυνόταν όταν έπρεπε να χτυπήσει και χτυπούσε όταν έπρεπε να αμυνθεί. Βλέποντάς με τόσο αγχωμένο, με τρόμαξε λέγοντας ότι θα χτυπήσει δυνατά.
Αμέσως κούνησα το χέρι μου: "Όχι, όχι, όχι! Θα με πληγώσεις! Όχι!" Τότε είδε ότι τρόμαξα και συνοφρυώθηκα, και αυτός ξέσπασε σε γέλια, και μετά οι δύο μας δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε την προπόνηση, σκύβοντας από τα γέλια.
Αυτή πρέπει να είναι η μυστική μου τεχνική μάχης!
Να κάνω τον αντίπαλο να γελάσει μόνος μου, προσπαθώντας να τον κάνω να γελάσει μέχρι εξάντλησης, και μετά να κερδίσω χωρίς μάχη.
Μετά από ένα μάθημα εμπειρίας 90 λεπτών, ήμουν πραγματικά εξαντλημένος. Τα χέρια μου πονούσαν από το σφίξιμο, τα πόδια μου πονούσαν από τα λακτίσματα. Αν και χτυπούσα συνεχώς άλλους, σάκους του μποξ και λάστιχα, πονούσα σαν να με είχαν χτυπήσει.
Αλλά ήταν πολύ ωραίο, διασκεδαστικό! Εμπειρία ζωής +1