Portugal

Binili ang 48-oras na Lisbon city card at tinubos ito sa "ask me" counter sa Lisbon international airport pagdating. Maginhawa at sulit kung bibisitahin mo ang hindi bababa sa 2 museo na libre sa pass bawat araw. Tiningnan ang online guide para planuhin ang mga pagbisita sa mga atraksyon. Sarado ang ilang atraksyon, halimbawa, ang Jeronimos monastery ay sarado dahil sa welga. Ang Belem tower naman ay sarado para sa renobasyon.

The Jerónimos Monastery is one of Lisbon's iconic attractions. Upon entering, I was immediately awestruck by the architecture. The Manueline cloister courtyard, with its Age of Discovery theme, showcases natural elements in every corner of the building. To be honest, I don't fully understand all the architectural details, but I do know that its beauty is truly breathtaking and makes you genuinely exclaim in wonder.

very beautiful and scenic place. there is alot of walking to do but it is worth it. alot of people there also, be prepared to queue for your turn.

Ang tour guide ko ay si Valerio at siya ay napakamatulungin at mapagbigay sa buong tour. Inalagaan niya kami nang napakahusay at nagbigay ng mahalagang impormasyon kung kailangan namin ng masarap na pagkain, panghimagas, pamimili, at iba pa. Sa kabuuan, lubos kong nasiyahan sa aking tour sa ngayon!

Ang paborito kong lugar na puntahan! Humanga ako sa ganda ng mahiwagang hardin na ito. Walang pila noong oras na iyon.

a great sightseeing trip, the view is beautiful, a not-to-be-missed event in Porto

Sina Ricardo at Maria, ang mga tour guide, ay napakabibo at mayaman sa kaalaman. Ako ay kasama sa grupo ni Maria, at nagawa niyang dalhin ang ilang espirituwal na aspeto ng panitikan ng Portugal sa tour, na nagbigay sa amin ng mas malalim na pag-unawa at koneksyon sa mga tanawin. Salamat sa kanilang pag-aayos. Ang huling destinasyon ay Cabo da Roca, na matagal kung magko-commute ka lang. Mas irerekomenda ko na maglakad nang mabilis at sumali sa isang day tour.

⭐⭐⭐⭐⭐ We had a wonderful experience on the Pena Palace and Quinta da Regaleira tour. The whole day was well organized, and our guide was friendly, knowledgeable, and helpful throughout the trip. Pena Palace was absolutely beautiful, and Quinta da Regaleira was also a highlight, especially the gardens and the famous Initiation Well. The transportation was comfortable and made it much easier to visit everything in one day. There was quite a lot of walking and some steep areas, but it was definitely worth it. Overall, it was a great way to explore Sintra, and I would recommend this tour to anyone visiting Lisbon.

The doors opened exactly 10 minutes ago. We sat down with a glass of wine, and then a video played, followed by two guitarists. A woman and a man each sang a song, and then they sang together at the end. Videos played intermittently, which was a nice touch. The man, in particular, sings very well! We really enjoyed the show! ^^

Madaling mag-book sa Klook at mas madali pang i-redeem ang mga tiket sa pagpasok.

Nasiyahan kami sa tour na may iba't ibang wine tasting. Ipinaliwanag ng tour guide na si Thomas ang kasaysayan ng Porto, pati na rin ang ekonomiya at industriya nito. Napakalinaw ng kanyang paliwanag. Bukod pa rito, napakagaan magmaneho ni Carlos, ang driver, na naging komportable ang mahabang biyahe. Masarap ang pagkain, at ang tanging nais kong banggitin ay ang kalidad ng kape. Hindi ko inubos ang kape matapos itong tikman nang kaunti, at napansin kong hindi rin inubos ng ibang kasama ang kanilang kape. Sa pangkalahatan, maganda ang karanasan at sulit na sumama sa tour.

Nang pumasok ako sa simbahan, akala ko ay isang palabas lamang ng ilaw ang mapapanood ko, ngunit hindi ko inaasahang para akong pumasok sa isang pag-uusap tungkol sa "oras". Ang mga pader na bato ay dating malamig at mabigat, naglalaman ng daan-daang taon ng panalangin at kasaysayan, ngunit nang magsimulang umilaw ang projection, nagsimulang umagos ang mga pader, na parang may buhay na humihinga. Ang mga linya ng ilaw na parang mga nerve network ay umaabot sa kisame, umaakyat sa mga haligi, parang mga bitak ng oras, at parang mga guhit ng alaala. Ang pinakanakagugulat ay hindi ang nakasisilaw na mga kulay, kundi ang mga sandali ng pagpapalit-palit ng dilim at liwanag. Nang ang espasyo ay halos natatakpan ng mga kulay-abo na linya, at ang altar na lamang ang bahagyang kumikinang sa gintong liwanag, bigla kong naunawaan kung ano ang pakiramdam ng "pagpipitagan". Hindi ito ang paniniil na dulot ng relihiyon mismo, kundi ang pagiging maliit ng tao sa harap ng napakalaking kasaysayan at uniberso. Hindi sinira ng teknolohiya ang kabanalan, sa halip ay para itong nagdagdag ng bagong wika, na nagpapahintulot na muling maunawaan ang sinaunang gusali. Nang tumingala ako, naramdaman kong nakatayo ako sa linya ng oras. Sa itaas ay ang umaagos na liwanag, sa ibaba ay ang tahimik na bato, at ang lugar kung saan nagtatagpo ang dalawa ay ang ako sa kasalukuyan. Ang palabas ng ilaw na ito ay nagpaalala sa akin na ang mga tao ay laging naghahanap ng pananampalataya sa iba't ibang henerasyon, sa iba't ibang paraan. Noon ay mga mural at iskultura, ngayon ay mga projection at laser, ngunit ang esensya ay hindi nagbago—nananatili pa rin tayong sabik na maliwanagan ng liwanag. Pagkaalis ko sa simbahan, hindi ako nagmadaling kumuha ng mas maraming litrato, sa halip ay hinayaan kong manatili ang katahimikan sa aking puso. Marahil ang tunay na pagkabigla ay hindi kung gaano karangya ang tanawin, kundi pinahinto ako nito sandali upang muling madama ang aking distansya sa mundo.