පෘතුගාලය

Bought the 48 hour Lisbon city card and redeemed it at the "ask me" counter at Lisbon international airport upon arrival. Convenient and good value if you visit at least 2 museums that are free with the psss per day. Viewed the online guide to plan thd visits to the aggractions. Some attracrions were closed eg Jeronimos monastery was closed due to a strike. Belem tower was closed for rennovation.

The Jerónimos Monastery is one of Lisbon's iconic attractions. Upon entering, I was immediately awestruck by the architecture. The Manueline cloister courtyard, with its Age of Discovery theme, showcases natural elements in every corner of the building. To be honest, I don't fully understand all the architectural details, but I do know that its beauty is truly breathtaking and makes you genuinely exclaim in wonder.

very beautiful and scenic place. there is alot of walking to do but it is worth it. alot of people there also, be prepared to queue for your turn.

My tour guide was Valerio and he was very helpful and accommodating during the tour. He took care of us very well and provided valuable information if we needed to get good food, desserts, shopping etc. Overall, enjoyed my tour thus far!

පෙනා මාලිගය සහ ක්වින්ටා ඩි රෙගලාරියා + සින්ත්‍රා නගර මධ්‍යයෙහි අපට හොඳම සංචාරයක් තිබුණා. අපගේ සංචාරක මාර්ගෝපදේශක “ජේ-ලෝ” මෙම ඇදහිය නොහැකි අත්දැකීමේ කේක් එකේ අයිසිං එකක් වුණා යැයි මට කියන්නට සිදුවෙනවා. ඔහු ඉතා විනෝදකාමී වූ අතර ගමන් කිරීමට ඉතා පහසු කළා. සින්ත්‍රා හි ගත කිරීමට මෙය කදිම කාලයක් විය.

We enjoyed tour with variety of qine testing. Tour guide, Thomas explained history of Porto and economy and industry of Porto. It was insightful. Also a driver Carlos drives very gentle and make the long journey comfortable. Food was good and only thing I would like to mention about a quality of coffee. I didn't drink coffee after a bit of test the coffee and noticed other partisans didn't finish the coffee. Overall a good experience and worth to join the tour.

මා සංචාරය කිරීමට වඩාත්ම ප්‍රිය කරන ස්ථානය මෙයයි! මෙම ඉන්ද්‍රජාලික උද්‍යානයේ සුන්දරත්වය මා සිත් ගත්තා. ඒ මොහොතේ කිසිදු පෝලිමක් තිබුණේ නැහැ.

බෝට්ටු සවාරිය සඳහා Klook වේදිකාව හරහා වෙන්කරවා ගැනීම සිදු කළේ එදින උදෑසන වන අතර, එය ප.ව. 2:30 ට නියමිත විය. බෝට්ටුව පිටත් වීමට මිනිත්තු 20කට පෙර පෝලිමේ සිටගෙන, බෝට්ටුවට ගොඩ වූ පසු කැමති ආසනයක වාඩි වීමට හැකි විය. බෝට්ටුව පිටත් වූ පසු, ඩූරෝ ගඟේ සුන්දරත්වය සහ ලුවී I පාලම අවට දර්ශන අගය කිරීමට මට හැකි විය, එය සැබවින්ම අතිශයින්ම අලංකාර විය.

The doors opened exactly 10 minutes ago. We sat down with a glass of wine, and then a video played, followed by two guitarists. A woman and a man each sang a song, and then they sang together at the end. Videos played intermittently, which was a nice touch. The man, in particular, sings very well! We really enjoyed the show! ^^

Klook හරහා වෙන්කරවා ගැනීම පහසු වන අතර ඇතුල්වීමේ ටිකට්පත් ලබා ගැනීම ඊටත් වඩා පහසුය.

පල්ලියට ඇතුළු වූ මොහොතේ, මම හිතුවේ ඒක ආලෝක සංදර්ශනයක් විතරයි කියලා, නමුත් මම නොසිතූ ලෙස “කාලය” පිළිබඳ සංවාදයකට පිවිසියා. ගල් බිත්ති මුලින් සීතල හා බර වූ අතර, සියවස් ගණනාවක් පුරා යාච්ඤා සහ ඉතිහාසය දරා සිටියා, නමුත් ප්‍රක්ෂේපණය ආරම්භ වූ විට, බිත්ති ගලා යාමට පටන් ගත්තා, ජීවයක් හුස්ම ගන්නවා වගේ. ස්නායු ජාලයක් වැනි එම ආලෝක රටා, ආරුක්කු මත විහිදී, කුළුණු මත නැඟී, කාලයේ ඉරිතැලීම් මෙන්, මතකයේ රටා මෙන් දිස් වුණා. වඩාත්ම කම්පනය වූයේ විචිත්‍රවත් වර්ණ නොව, අන්ධකාරය සහ ආලෝකය මාරු වන මොහොතයි. අවකාශය පාහේ අළු-සුදු රේඛා වලින් වැසී ගොස්, පූජාසනය පමණක් මඳක් රන්වන් පැහැයෙන් දිදුලන විට, “භක්තිය” යනු කුමක්දැයි මට හදිසියේම වැටහුණා. එය ආගම විසින්ම ඇති කරන ලද පීඩනයක් නොව, විශාල ඉතිහාසය සහ විශ්වය ඉදිරියේ මිනිසාගේ කුඩා බවයි. තාක්ෂණය පූජනීයත්වය විනාශ කළේ නැහැ, ඒ වෙනුවට එයට නව භාෂාවක් එකතු කළා වගේ, පැරණි ගොඩනැගිල්ල නැවත තේරුම් ගැනීමට ඉඩ සැලසුවා. ඉහළට බැලූ විට, මට දැනුණේ මම කාලයේ අක්ෂය මත සිටගෙන සිටින බවයි. ඉහළින් ගලා යන ආලෝකය, පහළින් නිහඬ ගල්, මේ දෙක හමු වන ස්ථානය, මේ මොහොතේ මමයි. මෙම ආලෝක සංදර්ශනය මට සිතන්නට සැලැස්වූයේ, මිනිසුන් සෑම විටම විවිධ පරම්පරාවල, විවිධ ආකාරවලින් ඇදහිල්ල සොයන බවයි. අතීතයේ බිතුසිතුවම් සහ මූර්ති, දැන් ප්‍රක්ෂේපණ සහ ලේසර්, නමුත් සාරය වෙනස් වී නැහැ—අපට තවමත් ආලෝකයෙන් ආලෝකමත් වීමට අවශ්‍යයි. පල්ලියෙන් පිටවන විට, මම තවත් ඡායාරූප ගැනීමට ඉක්මන් වුණේ නැහැ, ඒ වෙනුවට එම නිශ්ශබ්දතාවය මගේ හදවතේ රැඳී සිටීමට ඉඩ දුන්නා. සමහර විට සැබෑ කම්පනය, දර්ශනය කෙතරම් අලංකාරද යන්න නොව, එය මට මොහොතකට නතර වී, මා සහ ලෝකය අතර ඇති දුර නැවත දැනීමට ඉඩ සැලසීමයි.

ටේලර්ගේ වයින් බඳුනෙහි ඔවුන්ගේ පෝට් වයින් ඉතිහාසය පිළිබඳව දැන ගැනීමට ලැබුණු අපූරු අත්දැකීමක්.