Πορτογαλία

Αγόρασα την κάρτα πόλης της Λισαβόνας 48 ωρών και την εξαργύρωσα στο γκισέ "ρωτήστε με" στο διεθνές αεροδρόμιο της Λισαβόνας κατά την άφιξη. Βολική και συμφέρουσα αν επισκεφθείτε τουλάχιστον 2 μουσεία που είναι δωρεάν με την κάρτα ανά ημέρα. Είδα τον ηλεκτρονικό οδηγό για να προγραμματίσω τις επισκέψεις στα αξιοθέατα. Κάποια αξιοθέατα ήταν κλειστά, π.χ. το μοναστήρι των Ιερονυμιτών ήταν κλειστό λόγω απεργίας. Ο Πύργος του Μπελέμ ήταν κλειστός για ανακαίνιση.

The Jerónimos Monastery is one of Lisbon's iconic attractions. Upon entering, I was immediately awestruck by the architecture. The Manueline cloister courtyard, with its Age of Discovery theme, showcases natural elements in every corner of the building. To be honest, I don't fully understand all the architectural details, but I do know that its beauty is truly breathtaking and makes you genuinely exclaim in wonder.

very beautiful and scenic place. there is alot of walking to do but it is worth it. alot of people there also, be prepared to queue for your turn.

Ο ξεναγός μου ήταν ο Βαλέριο και ήταν πολύ εξυπηρετικός και φιλόξενος κατά τη διάρκεια της ξενάγησης. Μας φρόντισε πολύ καλά και μας παρείχε πολύτιμες πληροφορίες αν χρειαζόμασταν να βρούμε καλό φαγητό, γλυκά, ψώνια κ.λπ. Συνολικά, απόλαυσα την ξενάγησή μου μέχρι στιγμής!

We had the best tour of Pena Palace and Quinta de Regalaria + the town center of Sintra. I have to say, our tour guide "J-Lo" was the icing on the cake of this incredible experience. He was so much fun and made it very easy to navigate. This was the perfect amount of time to spend in Sintra.

We enjoyed tour with variety of qine testing. Tour guide, Thomas explained history of Porto and economy and industry of Porto. It was insightful. Also a driver Carlos drives very gentle and make the long journey comfortable. Food was good and only thing I would like to mention about a quality of coffee. I didn't drink coffee after a bit of test the coffee and noticed other partisans didn't finish the coffee. Overall a good experience and worth to join the tour.

το αγαπημένο μου μέρος για επίσκεψη! Εντυπωσιάστηκα από την ομορφιά αυτού του μαγικού κήπου. Δεν υπήρχε καθόλου ουρά εκείνη τη στιγμή.

Έκανα κράτηση μέσω της πλατφόρμας Klook το πρωί της ημέρας της κρουαζιέρας, για την απογευματινή διαδρομή στις 2:30 μ.μ. Έφτασα 20 λεπτά πριν την αναχώρηση για να περιμένω στην ουρά και μετά την επιβίβαση καθίσαμε όπου θέλαμε. Μετά την αναχώρηση, απόλαυσα την ομορφιά του ποταμού Douro και τη θέα γύρω από τη γέφυρα Dom Luís I. Ήταν πραγματικά υπέροχο.

The doors opened exactly 10 minutes ago. We sat down with a glass of wine, and then a video played, followed by two guitarists. A woman and a man each sang a song, and then they sang together at the end. Videos played intermittently, which was a nice touch. The man, in particular, sings very well! We really enjoyed the show! ^^

Εύκολη κράτηση στο Klook και ακόμα πιο εύκολη εξαργύρωση των εισιτηρίων εισόδου.

Τη στιγμή που μπήκα στην εκκλησία, νόμιζα ότι θα έβλεπα απλώς ένα σόου φωτισμού, αλλά αντ' αυτού ένιωσα σαν να μπήκα σε έναν διάλογο για τον «χρόνο». Οι πέτρινοι τοίχοι, αρχικά ψυχροί και ογκώδεις, κουβαλούσαν εκατοντάδες χρόνια προσευχών και ιστορίας, αλλά όταν άναψαν οι προβολές, οι τοίχοι άρχισαν να ρέουν, σαν να ανέπνεε ζωή. Αυτά τα μοτίβα φωτός, σαν νευρωνικά δίκτυα, απλώνονταν στους θόλους και ανέβαιναν στους κίονες, σαν ρωγμές του χρόνου, αλλά και σαν υφές μνήμης. Το πιο συγκλονιστικό δεν ήταν τα εκθαμβωτικά χρώματα, αλλά η στιγμή της εναλλαγής μεταξύ σκοταδιού και φωτός. Όταν ο χώρος καλύφθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από γκρι-λευκές γραμμές, με μόνο το ιερό να λάμπει αμυδρά με χρυσό φως, ξαφνικά κατάλαβα τι σημαίνει «δέος». Δεν ήταν η καταπίεση που προκαλεί η ίδια η θρησκεία, αλλά η μικρότητα του ανθρώπου μπροστά στην τεράστια ιστορία και το σύμπαν. Η τεχνολογία δεν κατέστρεψε το ιερό, αλλά μάλλον του πρόσθεσε μια νέα γλώσσα, επιτρέποντας στην αρχαία αρχιτεκτονική να γίνει εκ νέου κατανοητή. Κοιτάζοντας ψηλά, ένιωσα ότι στεκόμουν στον άξονα του χρόνου. Πάνω μου ήταν το ρέον φως, κάτω μου η σιωπηλή πέτρα, και στο σημείο όπου συναντιόνταν, ήμουν εγώ αυτή τη στιγμή. Αυτό το σόου φωτισμού με έκανε να σκεφτώ ότι οι άνθρωποι, σε διαφορετικές γενιές, αναζητούν πάντα την πίστη με διαφορετικούς τρόπους. Στο παρελθόν ήταν τοιχογραφίες και γλυπτά, τώρα είναι προβολές και λέιζερ, αλλά η ουσία δεν έχει αλλάξει – εξακολουθούμε να επιθυμούμε να φωτιστούμε από το φως. Φεύγοντας από την εκκλησία, δεν βιάστηκα να βγάλω περισσότερες φωτογραφίες, αλλά άφησα αυτή την ησυχία να μείνει στην καρδιά μου. Ίσως το πραγματικό σοκ δεν είναι πόσο υπέροχη είναι η εικόνα, αλλά ότι με έκανε να σταματήσω για λίγο και να νιώσω ξανά την απόσταση μεταξύ εμού και του κόσμου.

Μια καταπληκτική εμπειρία στην κάβα της Taylor για να μάθετε για την ιστορία του κρασιού πόρτο τους.