Narathiwat Province

Ang Narathiwat, na matatagpuan sa pinakatimog na dulo ng Thailand sa Malay Peninsula, ay isa sa mga probinsya ng bansa na may pinakamaraming kultura at pinakakaunting binibisitang pamana, isang hilaw at tunay na destinasyon kung saan nagtatagpo ang pamana ng Thai at Malay. Hinubog ng mga siglo ng kasaysayan ng sultanato ng Malay bago ito nasakop ng kaharian ng Siam noong ika-18 siglo, buong pagmamalaking ipinagmamalaki ng probinsya ang pagkakakilanlang kultural nito sa mga moske, mga nayon na istilong Malay, at ang masiglang tunog ng lokal na wikang Jawi. Ang bayan mismo ng Narathiwat ay nasa pampang ng Ilog Bang Nara, na may mga tindahang Sino-Portuguese at isang lumalaking tanawin ng café sa tabing-dagat, habang sa labas lamang ng bayan, ang mga malilinis na dalampasigan tulad ng Narathat Beach ay umaabot sa limang kilometro ng tahimik at malilim na baybayin. Kabilang sa mga kalapit na palatandaan ang Khao Kong Buddhist Park na may 24-metrong ginintuang imahen ng Buddha, ang pinakamalaking panlabas na Buddha sa timog Thailand, at ang daan-daang taong gulang na Wadin Husen Mosque na gawa sa kahoy nang walang pako sa natatanging istilo ng Sumatra-nagtagpo-Malay. Ang mga day trip sa Budo-Su-Ngai Padi National Park ay nagpapakita ng mga bihirang wildlife kabilang ang mga langur na may salamin, tapir, at ang nakamamanghang siyam na patong na talon ng Namtok Pacho. Para sa mga manlalakbay na naghahanap ng Thailand na lampas sa tourist trail, ang Narathiwat ay isang tunay na kakaibang tuklas kung saan ang kultura sa hangganan, kagandahan ng baybayin, at mga sinaunang templo ay magkakasamang nabubuhay sa kamangha-manghang pagkakaisa.