Dumating kami sa istasyon at ipinakita lang ang pasaporte. Naging maayos ang lahat. Sulit ang pagkuha ng business class, dahil ito ang pinakamahabang biyahe sa tren na nasakyan namin. Ang upuan ay ganap na nakahiga nang pahalang, may dalawang pagkain depende sa haba ng biyahe, unan, kumot, meryenda, isang flight attendant na magsasabi sa iyo ng tamang oras para bumaba ng tren, at eksklusibong espasyo para sa mga maleta. Kung isasaalang-alang din na ang business class ay mas tahimik, mas kaunting tao bawat bagon, at may eksklusibong lugar para sa mga maleta, naging napakabuti nito. Sa kasamaang palad, ang mga tao dito ay may ibang kaugalian; napakaingay nila (akala ko walang makakatalo sa mga Italyano sa pagiging maingay, pero natalo sila), umuubo, bumabahing, at dumudura sila sa lahat ng oras nang walang maskara o kamay sa bibig, kung matamaan ka, problema mo na iyon. Kaya naging kapaki-pakinabang ito kumpara sa first at second class.
Ipakita ang orihinal (Isinaling rebyu)