Co robić w Valais

Pojechaliśmy w szczycie sezonu, w sierpniu. Dotarliśmy na stację Zermatt o 6:40, dzięki czemu zdążyliśmy na pierwszy pociąg o 7:00 i bez problemu zajęliśmy wszystkie sześć miejsc po prawej stronie. Na platformie widokowej nie było zbyt wielu turystów, więc mogliśmy swobodnie robić zdjęcia. Sklep z pamiątkami na platformie widokowej otworzył się o 9:00. Udało nam się zdobyć urocze koszulki z limitowanej edycji Gornergrat, chociaż rozmiary M i L były już na wyczerpaniu. W drodze powrotnej wędrowaliśmy z Rotenboden do Riffelberg. Pogoda była piękna i mogliśmy podziwiać odbicie Matterhornu. Chociaż można to zrobić w tenisówkach, są tam kamieniste i strome odcinki, więc buty trekkingowe są bardziej wskazane. Na górze było zimno, ale schodząc w dół, było bardzo gorąco z powodu fali upałów, więc lekka kurtka puchowa, którą można łatwo zdjąć i założyć, była niezbędna. W Riffelberg zdjąłem nawet termiczną bieliznę.

Piękne miejsce! Nasz przewodnik był bardzo cierpliwy i dobrze nas prowadził!

Matterhorn Glacier Paradise zapiera dech w piersiach. Wjeżdżając kolejką linową na wysokość 3883 metrów, zostaniesz nagrodzony panoramicznymi widokami na ponad 14 alpejskich szczytów rozciągających się przez Szwajcarię, Włochy i Francję. Pałac Lodowy – jaskinia lodowa wykuta głęboko w lodowcu – to magiczna atrakcja, z oszałamiającymi rzeźbami lodowymi i surrealistycznym niebieskim blaskiem, który sprawia wrażenie nieziemskiego. Bilet jest absolutnie wart każdego franka. Infrastruktura jest imponująca, przejażdżka płynna, a widoki na szczycie zapierają dech w piersiach. Niezależnie od tego, czy jesteś narciarzem, turystą, czy po prostu miłośnikiem natury, to jest jedna alpejska przygoda, której nie możesz przegapić. Obowiązkowy punkt w Zermatt!

To było wspaniałe doświadczenie, z wyjątkiem tego, że musieliśmy zjechać na dół i szukać drogi powrotnej do miejsca spotkania, korzystając z wielu kolejek linowych.

Trudno było rozpoznać autobus – większe logo byłoby pomocne. Przewodnik bardzo się starał wszystko wyjaśnić, ale zastanawiałem się, co by się stało, gdybym źle się poczuł na szczycie góry i jak miałbym wtedy zejść. Chciałbym, żeby było jaśniej napisane, co oznacza „tylko asystent anglojęzyczny”, żebym mógł się na to przygotować. Nawiasem mówiąc, asystent nie wchodzi na górę z grupą; po prostu daje bilety i wyjaśnia, a potem mówi, żeby iść samemu i wrócić, a on poda swój numer telefonu. Mimo tych obaw pogoda była dobra i świetnie się bawiłem.