Archeologisch park van de oude stad Liangzhu

Het Liangzhu Oude Stad Ruïnes Park, daterend van ongeveer 5300 tot 4300 jaar geleden, is gelegen in het Yuhang District, Hangzhou City, Zhejiang Provincie, China. Het bevindt zich in de riviernetwerkvlakte aan de oostelijke voet van het Tianmu-gebergte in het stroomgebied van de benedenloop van de Yangtze-rivier rond het Taihu-meer, en is een belangrijke vertegenwoordiger van de vroege regionale beschaving van China. Als het centrum van macht en geloof van de Liangzhu-cultuur, onthult het park, met zijn grootschalige stadslocatie gebouwd tussen ongeveer 3300-2300 v.Chr., een complex extern waterbeheersysteem, gedifferentieerde begraafplaatsen (inclusief altaren) en een reeks gerelateerde ruïnes, evenals opgegraven voorwerpen, voornamelijk een serie jade-artefacten die geloof en institutionele symbolen vertegenwoordigen, het bestaan van een regionaal vroeg staatssysteem in de late neolithische periode in het stroomgebied van de benedenloop van de Yangtze-rivier rond het Taihu-meer. Dit systeem werd economisch ondersteund door rijstteelt, vertoonde duidelijke sociale differentiatie en had een uniform geloof. Door zijn vroege datering, hoge prestaties en rijke inhoud toont het de uitstekende bijdrage van het Yangtze-rivierbekken aan het ‘diverse maar uniforme’ karakter van de oorsprong van de Chinese beschaving. Het vult een leemte in de Werelderfgoedlijst voor neolithische stedelijke archeologische vindplaatsen in Oost-Azië en biedt een uniek bewijs voor de 5000-jarige geschiedenis van de Chinese beschaving, en wordt daarom geprezen als ‘de heilige plaats die de 5000-jarige geschiedenis van de Chinese beschaving bewijst’. Op 6 juli 2019 werd het officieel erkend als ‘Werelderfgoed’. Het schilderachtige gebied bevindt zich in de stad Pingyao, Yuhang District, Hangzhou, en beslaat een oppervlakte van ongeveer 14,33 vierkante kilometer. Het omvat het stadscentrum, de Yaoshan-site en de externe waterbeheersysteemruïnes binnen het Liangzhu Oude Stad Ruïnes Werelderfgoed. Het stadscentrum is het kernonderdeel van het park en bestaat uit een paleisgebied, een binnenstad en een buitenstad, met een concentrische drievoudige lay-outstructuur, doorkruist door oude rivierbeddingen. De totale oppervlakte van de stad is 631 hectare, met een totale kunstmatige ophoping van ongeveer 7,17 miljoen kubieke meter aarde en steen. Het paleisgebied bevindt zich in het midden van de stad, op een relatief hooggelegen terrein, met een oppervlakte van ongeveer 39 hectare, en was de belangrijkste woon- en activiteitsplaats voor de hogere heersers tijdens de Liangzhu-periode. De binnenstad wordt omringd door stadsmuren, heeft een licht afgeronde rechthoekige plattegrond, is ongeveer 1910 meter lang van noord naar zuid en 1770 meter breed van oost naar west, met een oppervlakte van 280 hectare (inclusief het paleisgebied). Met het paleisgebied als centrum omvat de binnenstad ruïnes zoals begraafplaatsen, woongebieden (inclusief handwerkplaatsen), terrassen en oude rivierbeddingen. De buitenstad bevindt zich aan de buitenrand van de binnenstad en bestaat uit 17 onderbroken terrassen die een semi-gesloten buitenste omtrek vormen, inclusief woon- en werkplaatsruïnes en grafmonumenten, met een oppervlakte van ongeveer 351 hectare. De terrassen van de buitenstad en het riviernetwerk dat erdoorheen loopt, vormen een waterlandschap waar mensen aan het water wonen. De Yaoshan-site bevindt zich op de top van een heuvel ongeveer 5 kilometer ten noordoosten van de stad en is een samengestelde site van een altaar en hoogwaardige graven, behorend tot de vroege Liangzhu-cultuur. De graven op de Yaoshan-begraafplaats zijn allemaal verticale schachtgraven, begraven in twee rijen, zuid en noord, en er zijn 754 sets (stukken) grafgiften opgegraven, waaronder 678 sets (stukken) jade-artefacten. Het externe waterbeheersysteem was een stedelijk waterbeheerproject dat bij de aanleg van de oude stad Liangzhu uniform werd gepland. Het bestaat uit 11 kunstmatige dammen, natuurlijke bergen en overlaatkanalen, waaronder hoge dammen in de valleimond, lage dammen in de vlakte en lange dijken aan de voet van de bergen, met een totale grondverplaatsing van 2,88 miljoen kubieke meter. Het is de vroegst ontdekte grootschalige waterbouwkundige site in China tot nu toe, en ook een van de vroegst ontdekte lage damsystemen ter wereld.