พระราชวังมุกดาหาร (เสิ่นหยางกู่กง) ตั้งอยู่ในเขตเสินเหอ เมืองเสิ่นหยาง เป็นหนึ่งในสองกลุ่มสถาปัตยกรรมพระราชวังที่สมบูรณ์ที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในประเทศจีน ที่นี่เคยเป็นพระราชวังก่อนที่ราชวงศ์โฮ่วจินจะบุกด่านชิง และยังเป็นพระราชวังภูมิภาคเสิ่งจิงหลังจากที่ราชวงศ์ชิงย้ายเมืองหลวงไปยังปักกิ่ง พิพิธภัณฑ์พระราชวังเสิ่นหยางไม่เพียงแต่มีสถาปัตยกรรมพระราชวังโบราณที่งดงามเท่านั้น แต่ยังมีของสะสมล้ำค่าจำนวนมาก ภายในพระราชวังยังเก็บรักษาโบราณวัตถุของราชสำนักที่ตกทอดมาจากพระราชวังเก่าไว้อย่างมากมาย ตามรูปแบบสถาปัตยกรรมและลำดับเวลาในการก่อสร้าง พระราชวังเสิ่นหยางแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ฝั่งตะวันออกคือตำหนักต้าเจิ้งเตี้ยนและศาลาสิบกษัตริย์ที่สร้างขึ้นในสมัยนู่เอ๋อร์ฮาชื่อ ฝั่งกลางคือตำหนักต้าจงเฉวียนที่สร้างต่อเติมขึ้นในสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิหวงไท่จี๋แห่งราชวงศ์ชิง และฝั่งตะวันตกคือหอเหวินซู่เก๋อและอื่นๆ ที่สร้างเพิ่มเติมขึ้นในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง