ละครเต้นรำขนาดใหญ่ "วิถีแห่งบู๊" โดยคณะนาฏศิลป์ฮ่องกง

• ฤดูกาลศิลปะการเต้นรำแห่งอ่าวใหญ่ปี 2026 นำเสนอโดยเอชเอสบีซี อินชัวรันส์ ละครเวทีขนาดใหญ่โดยคณะนักเต้นฮ่องกง “วิถีบู๊” (The Way of Martial Arts) – กฎเกณฑ์และความไร้ขีดจำกัดของบรู๊ซ ลี
• "อันที่จริง แม้ศิลปะการต่อสู้และปรัชญาจะดูเหมือนขัดแย้งกัน แต่ฉันคิดว่าขอบเขตระหว่างทฤษฎีและปรัชญาของศิลปะการต่อสู้จีนได้เลือนรางลงแล้ว... ฉันหวังว่าจะสามารถผสมผสานจิตวิญญาณแห่งปรัชญาเข้ากับศิลปะการต่อสู้ ดังนั้นฉันจึงยืนหยัดที่จะศึกษาปรัชญา" -- บรู๊ซ ลี จาก "ศิลปินแห่งการใช้ชีวิต"
• จัดทำขึ้นอย่างพิถีพิถันโดยคณะนักเต้นฮ่องกง เพื่อรำลึกถึงปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้ระดับตำนาน บรู๊ซ ลี! นักเต้นมืออาชีพที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มาอย่างยาวนาน จะถ่ายทอดปรัชญาศิลปะการต่อสู้และสุนทรียศาสตร์ทางศิลปะของบรู๊ซ ลี ผ่านภาษาทางกายที่ผสมผสานความแข็งแกร่งและความอ่อนโยนเข้าด้วยกัน ประกอบกับการบรรเลงสดจากวงดนตรีแจ๊ส
• จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อปีที่แล้วที่โรงละครใหญ่ศูนย์วัฒนธรรมฮ่องกง และจัดแสดงรอบทัวร์เมื่อเดือนที่แล้วที่โรงละครใหญ่ศูนย์ศิลปะการเต้นรำเซี่ยงไฮ้ ดึงดูดผู้ชมเกือบ 10,000 คนเข้าชม และได้รับความสนใจอย่างมาก!

[เหตุผลที่แนะนำ] ผลงานที่รวบรวมอีลีทด้านศิลปะท้องถิ่นของฮ่องกง สร้างสรรค์โดยทีมงานระดับสตาร์ ซึ่งประกอบด้วย ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ หยาง หยุนเทา (Yang Yuntao), เวิ่น เนี่ยนจง (William Chang) ผู้กำกับศิลป์ยอดเยี่ยมจากรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกง และเหลยป๋อซี (Lau Pak-kei) นักประพันธ์เพลงแจ๊สชื่อดัง นวัตกรรมข้ามพรมแดนที่ผสมผสานศิลปะการต่อสู้และการเต้นรำ ฉากเวทีศิลปะมัลติมีเดีย และองค์ประกอบดนตรีแจ๊สเข้าด้วยกัน แสดงให้เห็นถึงเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของฮ่องกงที่ซึ่งวัฒนธรรมตะวันออกและตะวันตกมาบรรจบกัน สืบสานและส่งเสริมจิตวิญญาณแห่งศิลปะการต่อสู้ของบรู๊ซ ลี

• คณะนักเต้นฮ่องกงซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1981 เป็นหนึ่งในกลุ่มศิลปะการเต้นรำมืออาชีพที่เป็นตัวแทนมากที่สุดของฮ่องกง กว่าสี่สิบปีที่ผ่านมา คณะนักเต้นได้หยั่งรากลึกในวัฒนธรรมจีนอย่างต่อเนื่อง สำรวจบทสนทนาระหว่างประเพณีและความร่วมสมัยอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ "โปเยโปโลเย ถอนหัวใจให้โลกจำ" ที่ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์คลาสสิก ไปจนถึง "ฟงอวิ๋น" ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือการ์ตูนฮ่องกง; จากการถ่ายทอดจิตวิญญาณแห่งการคัดลายมือใน "หลานถิงจี้จื่อ" ไปจนถึงการสำรวจการหลอมรวมระหว่างศิลปะการต่อสู้และการเต้นรำใน "ซานสุ่ย" (สายน้ำและขุนเขา) ผลงานแต่ละชิ้นได้ก้าวข้ามขอบเขตการสร้างสรรค์ของการเต้นรำแบบดั้งเดิมอย่างต่อเนื่อง และค่อยๆ หล่อหลอมสไตล์ทางศิลปะที่มีทั้งลักษณะเฉพาะตัวของวัฒนธรรมฮ่องกงและวิสัยทัศน์ระดับนานาชาติ "วิถีบู๊" ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในวาระครบรอบ 45 ปีของคณะนักเต้นฮ่องกง ได้สานต่อแนวทางการสร้างสรรค์นี้ ผลงานชิ้นนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากปรัชญาศิลปะการต่อสู้ของบรู๊ซ ลี โดยใช้การเต้นรำเพื่อทบทวนความสัมพันธ์ระหว่าง "บู๊" (ศิลปะการต่อสู้) และ "เต๋า" (วิถี), พลังและความอิสระ, ประเพณีและความร่วมสมัย ช่วยให้ศิลปะการต่อสู้และการเต้นรำมาบรรจบกันในร่างกายเดียวกัน
• หยาง หยุนเทา ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ของคณะนักเต้นฮ่องกงใช้เวลาหลายปีในการแนวคิดเรื่อง “วิถีบู๊” และได้รับอิทธิพลอย่างมากจากมุมมองของบรู๊ซ ลี ที่ว่า “ศิลปะการต่อสู้คือวิธีที่ดีที่สุดในการช่วยให้เราเข้าใจตัวเอง” ดังนั้น เขาจึงนำเหล่านักเต้นฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ชิ้นนี้อย่างต่อเนื่อง นำแนวคิดศิลปะการต่อสู้ เช่น มวยหย่งชุน (Wing Chun) และเจตคุนโด (Jeet Kune Do) มาปรับใช้ภายในเป็นภาษาทางกาย ทำให้ “การเต้นรำและศิลปะการต่อสู้เป็นหนึ่งเดียวกัน” กลายเป็นรูปแบบการแสดงที่เกิดขึ้นจริงกับตัวนักเต้น การกำกับศิลป์และการออกแบบเครื่องแต่งกายสร้างสรรค์โดย เวิ่น เนี่ยนจง ผู้กำกับศิลป์ยอดเยี่ยมจากรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกง เขานำการเล่าเรื่องเชิงพื้นที่ในภาพยนตร์และแก่นแท้ทางปรัชญาของบรู๊ซ ลี ที่ว่า “สายน้ำไร้รูป, ไร้กฎเกณฑ์คือข้อกำหนด, ไร้ขีดจำกัดคือขีดจำกัด” เข้าสู่โรงละคร: หมึกที่ไหลริน, เอฟเฟกต์การคัดลายมื้อมัลติมีเดีย, แสงและเงาที่สลับซับซ้อนระหว่างความเป็นจริงและความลวง สร้างภูมิทัศน์เวทีที่มีกลิ่นอายความเป็นตะวันออกอย่างยิ่ง ทำให้ผู้ชมรู้สึกราวกับว่าตนเองกำลังอยู่ในภาพยนตร์ที่ไหลลื่น ดนตรีประพันธ์โดย เล่ยป๋อซี นักเปียโนแจ๊สและนักประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์ชาวฮ่องกง จังหวะกลองแบบดั้งเดิม เสียงอิเล็กทรอนิกส์ และภาษาแจ๊สผสมผสานกัน ซึ่งร่วมกันสร้างจังหวะการเคลื่อนไหวร่างกายของ “วิถีบู๊” ไปพร้อมกับการหายใจ การใช้แรง และจังหวะของนักเต้น นอกเหนือจากดนตรีที่สอดคล้องกับเรื่องราว พล็อต และตัวละครแล้ว เล่ยป๋อซี ยังจะสร้างสรรค์ผลงานสดๆ ตามบรรยากาศของหน้างาน เช่นเดียวกับเจตคุนโดที่ไม่ถูกจำกัดด้วยท่าทางที่กำหนดไว้ตายตัว [แนะนำผู้กำกับและผู้จัดทำ]
• หยาง หยุนเทา ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ คณะนักเต้นฮ่องกง
• หยาง หยุนเทา สำเร็จการศึกษาจากภาควิชาการเต้นรำ วิทยาลัยชนกลุ่มน้อยแห่งชาติกลาง (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยชนกลุ่มน้อยแห่งชาติกลาง) เคยเข้าร่วมคณะศิลปะการเต้นรำร่วมสมัยกวางตุ้ง, คณะศิลปะการเต้นรำร่วมสมัยปักกิ่ง และคณะศิลปะการเต้นรำร่วมสมัยซิตี้กวางตุ้ง (City Contemporary Dance Company) ในปี 2002 เขาได้เข้าร่วมคณะนักเต้นฮ่องกงในฐานะนักเต้นหลัก, ในปี 2007 เข้ารับตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ และในปี 2013 เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์
• หยางได้สร้างสรรค์ผลงานการออกแบบท่าเต้นมากมายให้กับคณะนักเต้นฮ่องกง ซึ่งรวมถึง "หลานถิงจี้จื่อ" (ได้รับรางวัลการผลิตการเต้นรำที่ควรค่าแก่การยกย่องมากที่สุดจากงานฮ่องกงแดนซ์อวอร์ด 2013; จัดแสดงรอบทัวร์ที่ปักกิ่งและไทเปในปี 2013), "มู่หลาน" (ได้รับรางวัลการผลิตการเต้นรำที่ควรค่าแก่การยกย่องมากที่สุด และการแสดงเต้นรำหมู่ที่ควรค่าแก่การยกย่องมากที่สุดจากงานฮ่องกงแดนซ์อวอร์ด 2014 และจัดแสดงรอบทัวร์ที่นิวยอร์ก ซิดนีย์ ลอนดอน และมินสก์ในปี 2015, 2017 และ 2019 ตามลำดับ), "ฟงอวิ๋น" (ได้รับรางวัลฮ่องกงแดนซ์อวอร์ด 3 สาขาในปี 2015), "ตำนานรักม่านประดู่ (เหลียงซานป๋อ-อิ๋งไถ)" (จัดแสดงที่โซลในปี 2016), "โปเยโปโลเย ถอนหัวใจให้โลกจำ" (ได้รับรางวัลฮ่องกงแดนซ์อวอร์ด 3 สาขาในปี 2016, จัดแสดงที่ปักกิ่งและกวางโจวในปี 2017, ไทเปในปี 2018 และเซี่ยงไฮ้และหางโจวในปี 2019), "จื่ออี้เฉิงเยียน" (ได้รับรางวัลการผลิตการเต้นรำในสถานที่ขนาดกลางยอดเยี่ยมจากงานฮ่องกงแดนซ์อวอร์ด 2019) และ "หนิง (Freeze)" (ได้รับรางวัลการผลิตออนไลน์ยอดเยี่ยมจากงานฮ่องกงแดนซ์อวอร์ด 2022 ซึ่งส่วนตัดตอนมาอย่าง "ฟังเสียงลมสน" ได้รับรางวัลการเต้นรำร่วมสมัยจากรางวัลการวิจารณ์การเต้นรำระดับชาติ ครั้งที่ 13 รางวัลดอกบัวจีน ในปี 2023) ผลงานอื่นๆ ได้แก่ "สามก๊กผู้กล้า", "ณ ที่แห่งนั้นอันแสนไกล", บท "ไป๋ (สีขาว)" จาก "ความฝันในหอแดง 3 ท้องเรื่อง", "ฮีโร่จีน (中华英雄)", บท "จุดเริ่มต้น" จาก "กวนจื้อใจ", "นางพญางูขาว (Bai She)", "สายสัมพันธ์แห่งสายสตรี (Xianwu)", "ซานสุ่ย (สายน้ำและขุนเขา)" และ "นาจาของตัวคนเดียว (One Man's Nezha)" รวมถึงเป็นผู้นำโครงการ "โครงการวิจัยเชิงโต้ตอบและการนำเสนอผลงานระหว่างศิลปะการเต้นรำของจีนและศิลปะการต่อสู้ของจีน" ซึ่งใช้เวลาสามปี
• หยางได้รับรางวัลฮ่องกงแดนซ์อวอร์ดสองครั้งในปี 2003 และ 2006 และยังได้รับรางวัลศิลปินยอดเยี่ยมแห่งปี (สาขาการเต้นรำ) ประจำปี 2009 จากสภาศิลปะฮ่องกง ในปี 2023 เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เกียรติคุณจากผู้บริหารสูงสุดแห่งเขตบริหารพิเศษฮ่องกง เพื่อยกย่องคุณูปการอันมากมายของเขาในการสร้างสรรค์การเต้นรำ การส่งเสริมการเต้นรำจีน และการบ่มเพาะผู้มีความสามารถด้านการเต้นรำตลอดหลายปีที่ผ่านมา [คณะนักเต้นฮ่องกง]
• "ผสมผสานตะวันออกและตะวันตก เต้นรำเพื่อฮ่องกง"
• คำประกาศภารกิจ
• พวกเราดึงดูดสารอาหารจากประเพณีวัฒนธรรมจีนอันยอดเยี่ยม ผสมผสานเข้ากับความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะร่วมสมัย และสร้างความประทับใจให้แก่โลกด้วยศิลปะการเต้นรำจีนที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของฮ่องกง
• คณะนักเต้นฮ่องกงก่อตั้งขึ้นในปี 1981 มุ่งมั่นที่จะส่งเสริมศิลปะการเต้นรำจีนที่มีความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะร่วมสมัยและมีเอกลักษณ์ของฮ่องกง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ได้จัดแสดงผลงานยอดนิยมและได้รับคำชมจากนักวิจารณ์มากกว่าสามร้อยเรื่อง ผลงานการเต้นรำที่มีชื่อเสียง ได้แก่: "มู่หลาน", "ฝุ่นละอองแห่งโชคชะตา", "หลานถิงจี้จื่อ", "ตำนานรักม่านประดู่ (เหลียงซานป๋อ-อิ๋งไถ)", "ฟงอวิ๋น", "โปเยโปโลเย ถอนหัวใจให้โลกจำ", "บทเพลงแห่งการเดินทาง", "ความฝันในหอแดง 3 ท้องเรื่อง", "ฮีโร่จีน (中华英雄)", "กวนจื้อใจ", "นางพญางูขาว (Bai She)", "สามเมือง", "จื่ออี้เฉิงเยียน", "หลิวซานเจี๋ย", "บทกวีแห่งเส้นทางสายไหม", "สายสัมพันธ์แห่งสายสตรี (Xianwu)", "สายน้ำใต้ฟ้าใต้ (One River, One Song)", "เจ้าแม่มาซู่", "ฉิงอี (Qingyi)", "เก้าเพลง (Jiu Ge)", "นาจาของตัวคนเดียว (One Man's Nezha)", "หญิงงาม (Lirenxing)", "24 ฤดูกาลสุริยคติ (24 Solar Terms)" และ "หิมะโปรยปรายในท้องฟ้าแจ่มใส (Kuaixue Shiqing)"
• คณะนักเต้นมุ่งเน้นการสร้างสรรค์งานข้ามพรมแดน ตั้งแต่ปี 2018 เป็นต้นมา ได้ทำการศึกษาอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับการหลอมรวมระหว่างการเต้นรำจีนและศิลปะการต่อสู้ของจีน ผลงานสร้างสรรค์ใหม่ ได้แก่: บทกวีการเต้นรำขนาดใหญ่ "ซานสุ่ย (สายน้ำและขุนเขา)"; "วิถีบู๊", "หลานหลิงเข้าสู่สนามรบ" และ "ฟังเสียงลมสน" ซึ่งได้รับคัดเลือกให้รับทุนศิลปะแห่งชาติ; นอกจากนี้ "ฟังเสียงลมสน" ยังได้รับรางวัลการเต้นรำร่วมสมัยจากรางวัลการวิจารณ์การเต้นรำระดับชาติ ครั้งที่ 13 รางวัลดอกบัวจีน ในปี 2023 นอกจากนี้ "เทคโนโลยีศิลปะ -- ละครเวทีศิลปะการต่อสู้การ์ตูนฮ่องกง 'ฟงอวิ๋น: ดินแดนไร้ขอบเขต'" ยังได้รับเลือกให้เป็นโครงการศิลปะการแสดงสำคัญของรัฐบาลฮ่องกง
• คณะนักเต้นมีความเชื่อมโยงในระดับนานาชาติอย่างกว้างขวาง เคยเดินทางไปจัดแสดงในประเทศและภูมิภาคต่างๆ มากกว่าสิบแห่ง เช่น สหรัฐอเมริกา ยุโรป เกาหลีใต้ ไทย ญี่ปุ่น และแผ่นดินใหญ่ เพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คณะฯ ได้เดินทางไปแสดง ณ ศูนย์ศิลปะการแสดงเคนเนดี วอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา, ศูนย์ศิลปะการแสดงลิงคอร์น นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา, เซาท์แบงก์เซ็นเตอร์ ลอนดอน สหราชอาณาจักร, โซนีเซ็นเตอร์เพื่อศิลปะการแสดง โตรอนโต แคนาดา, โรงละครแชตส์วูดเซ็นเตอร์ ประเทศออสเตรเลีย, ซีย์มัวร์เซ็นเตอร์ ซิดนีย์ ออสเตรเลีย, โรงละครเพลงแห่งรัฐเบลารุส มินสก์ เบลารุส, อาร์โกอาร์ตส์เทียเตอร์ โซล เกาหลีใต้, โรงละครอัสรา กรุงเทพฯ ประเทศไทย, โตเกียวเอฟเอ็มฮอลล์ โตเกียว ญี่ปุ่น, ห้องโถงดนตรีประจำจังหวัดอิชิคาวะ คานาซาวะ ญี่ปุ่น, วันเธียเตอร์ฮอลล์ ปีนัง มาเลเซีย, ศูนย์ศิลปะการแสดงแห่งชาติปักกิ่ง, ศูนย์ศิลปะเทียนเฉียวปักกิ่ง, เซี่ยงไฮ้แกรนด์เทียเตอร์, ศูนย์ศิลปะการแสดงเซี่ยงไฮ้, หางโจวแกรนด์เทียเตอร์, กวางโจวแกรนด์เทียเตอร์, โรงละครไคหมิง ซูโจว, โรงละครศิลปะซินเจียง, นิวสเตจ ไทเป, ศูนย์ศิลปะการแสดงแห่งชาติไต้หวัน และสถานที่อื่นๆ โดยได้นำเสนอละครเวทีดั้งเดิมที่ได้รับรางวัลของคณะฯ เช่น "มู่หลาน", "โปเยโปโลเย ถอนหัวใจให้โลกจำ", "ตำนานรักม่านประดู่ (เหลียงซานป๋อ-อิ๋งไถ)", "หลานถิงจี้จื่อ", "หนิง (Freeze)" และผลงานอื่นๆ ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของฮ่องกง นำประสบการณ์ทางวัฒนธรรมและศิลปะรูปแบบใหม่มาสู่ผู้ชมทั้งในและต่างประเทศ
• คณะนักเต้นฮ่องกงเป็นกลุ่มศิลปะการแสดงหลักที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล และเป็นองค์กรการกุศลและไม่แสวงหาผลกำไรตั้งแต่ปี 2001