เจียวเหออี้·คันเอ๋อร์จิ่งหยวน

สถานีเจียวเหอเป็นสถานีสำคัญบนเส้นทางสายไหมในสมัยราชวงศ์ถัง ภายในพื้นที่ท่องเที่ยวสถานีเจียวเหอประกอบด้วย: ห้องโถงประชุมของสถานี, บ้านพักผู้ดูแลสถานี, คาราวานม้า, หอคอยสัญญาณ, แหล่งกำเนิดคานเอ๋อร์จิ่ง, ลานตากผ้าขนาดใหญ่ของโลก, และระเบียงองุ่น เป็นต้น พื้นที่ท่องเที่ยวนี้จัดแสดงประวัติศาสตร์ในหลายรูปแบบ โดยจำลองวิธีการส่งข้อมูลในสมัยโบราณผ่านฉากห้าส่วน ได้แก่ เมืองฉางอาน, สถานีจิงจ้าว, สถานีเหลียงโจว, ด่านอวี้เหมิน, และสถานีเจียวเหอ ความรุ่งโรจน์ของสถานีบนเส้นทางสายไหมทั้งหมดรวมอยู่ที่นี่ เนื่องจากสภาพอากาศที่แห้งแล้ง ฝนน้อย และขาดแคลนแหล่งน้ำในทูร์ปาน ประชาชนท้องถิ่นจากทุกเชื้อชาติจึงได้สร้างสรรค์วิธีการนำน้ำใต้ดินขึ้นมาใช้ในการชลประทานและน้ำใช้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งเรียกว่า “คานเอ๋อร์จิ่ง” มีความหมายว่า “บ่อน้ำ” ทั่วซินเจียงมีคานเอ๋อร์จิ่ง 1,784 แห่ง มีความยาวรวม 5,272 กิโลเมตร ในอดีตพื้นที่ทูร์ปานมีคานเอ๋อร์จิ่ง 1,237 แห่ง ปัจจุบันมีคานเอ๋อร์จิ่งที่มีน้ำเหลืออยู่เพียง 214 แห่ง คานเอ๋อร์จิ่งประกอบด้วยสี่ส่วน ได้แก่ บ่อน้ำแนวตั้ง, คลองใต้ดิน, คลองเปิด, และอ่างเก็บน้ำ คานเอ๋อร์จิ่งภายในพื้นที่ท่องเที่ยวสถานีเจียวเหอมีชื่อว่า “เคอฉีเค่อ อาจี๋” คานเอ๋อร์จิ่ง ซึ่งมีอายุมากกว่า 577 ปี

พื้นที่ชมวิวแหล่งกำเนิดคานเอ๋อร์จิ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 20 เมตร สามารถขึ้นลิฟต์ชมวิวตรงไปยังแหล่งกำเนิดคานเอ๋อร์จิ่งที่ความลึก 50 เมตร เพื่อสัมผัสประสบการณ์ด้วยตนเองว่าคนโบราณสร้างสิ่งที่เรียกว่า “คลองใต้ดิน” ของจีนด้วยพลั่ว จอบ และตะกร้า ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในสามโครงการวิศวกรรมที่ยิ่งใหญ่ของมนุษย์ในสมัยจีนโบราณ ร่วมกับกำแพงเมืองจีนและคลองต้ายวิ่นเหอ