ว่านซงซูย่วน

สถาบันการศึกษาว่านซงตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทะเลสาบตะวันตกที่ว่านซงหลิงบนภูเขาเฟิ่งหวง ซึ่งเคยมีชื่อว่าสถาบันการศึกษาไท่เหอและสถาบันการศึกษาฟูเหวิน เป็นสถานที่รวมตัวของนักวิชาการที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ยาวนานที่สุด และมีอิทธิพลมากที่สุดในหางโจวในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง หวังหยางหมิงในสมัยราชวงศ์หมิงและฉีจ้าวหนานในสมัยราชวงศ์ชิงเคยสอนที่นี่ และหยวนเหมย "กวีแห่งสวนสุย" ก็เคยศึกษาที่นี่เช่นกัน ในระหว่างการเสด็จประพาสภาคใต้ของจักรพรรดิคังซีและเฉียนหลงในสมัยราชวงศ์ชิง พวกเขาได้พระราชทานป้ายจารึก "เจ้อสุ่ยฟูเหวิน" และ "หูซานชุ่ยซิ่ว" ตามลำดับ สถาบันการศึกษาว่านซงก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ถังในรัชสมัยเจินหยวน เดิมชื่อวัดเป้าเอิน ในปีที่ 11 ของรัชสมัยหงจื้อในสมัยราชวงศ์หมิง ได้เปลี่ยนเป็นสถาบันการศึกษาว่านซง หวังหยางหมิง นักปรัชญาในสมัยราชวงศ์หมิงเคยสอนที่นี่ จักรพรรดิคังซีในสมัยราชวงศ์ชิงได้ทรงพระอักษรป้ายจารึก "เจ้อสุ่ยฟูเหวิน" ให้กับสถาบันการศึกษา ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันการศึกษาฟูเหวิน ปัจจุบันยังคงมีซุ้มประตูที่มีอักษร "ว่านซื่อซือเปี่ยว" สี่ตัว และแผ่นหินที่มีรูปปั้น "จื้อเซิ่งเซียนซือขงจื๊อ" ที่ยังคงมองเห็นได้เลือนลาง ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2544 เมืองหางโจวได้เริ่มโครงการฟื้นฟูสถาบันการศึกษาว่านซง โดยได้รับการบูรณะตามรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์หมิง มีพื้นที่วางแผนมากกว่า 50,000 ตารางเมตร และพื้นที่อาคาร 1,200 ตารางเมตร อาคารหลักของสถาบันการศึกษาประกอบด้วยประตูหยางเซิ่ง, หมิงเต้าถัง, ต้าเฉิงเตี้ยน, และยวี่ซิ่วเก๋อ เป็นต้น ในบรรดาอาคารเหล่านี้ ยวี่ซิ่วเก๋อเดิมเป็นสถานที่ต้อนรับนักวิชาการจากทั่วทุกสารทิศ ปัจจุบันได้จัดตั้ง "ห้องสมุดเหลียงจู้" เพื่อแสดงฉากที่เหลียงจู้ศึกษาอย่างขยันขันแข็งและ "นั่งเคียงข้างกันโดยไม่มีความสงสัย" ในสมัยนั้น หมิงเต้าถังเป็นห้องบรรยายของสถาบันการศึกษา ซึ่งจัดแสดงวัฒนธรรมการสอบจอหงวนของจีนในราชวงศ์ต่างๆ ต้าเฉิงเตี้ยนเป็นสถานที่บูชาขงจื๊อ และมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง "ขงจื๊อสอนหนังสือ"