คำอธิบายพระพุทธรูปเล่อซานเฉิงตู (สามารถเลือกคำอธิบายภาษาจีน/อังกฤษ/ไทยได้)

• [ประกาศก่อนการเดินทาง]
• 📱 หลังจากทำการสั่งซื้อ เจ้าหน้าที่จะติดต่อคุณภายในหนึ่งวันทำการ
• 📩 หนึ่งวันก่อนออกเดินทาง เราจะส่งข้อมูลติดต่อของเจ้าหน้าที่ให้คุณทาง WeChat/WhatsApp/อีเมล ฯลฯ
• 🕗 ข้อมูลการรวมตัว
• เวลารวมตัว: 10.00 น.
• สถานที่รวมตัว: ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวประตูทิศใต้/ทิศเหนือของพระพุทธรูปเล่อซาน โดยจะรวมตัวกันตามสถานที่ที่อาจารย์ผู้บรรยายแจ้ง

🗺️ บริการ

• มีหลายภาษาให้เลือก ได้แก่ ภาษาจีน ภาษาอังกฤษ และภาษาไทย สำหรับการบรรยายแบบกลุ่ม
• ระยะเวลาการบรรยายไม่น้อยกว่า 1.5 ชั่วโมง โดยอาจารย์ผู้บรรยายพระพุทธรูปเล่อซานมืออาชีพ

🌄 [แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวคลาสสิกของทริป] พื้นที่ชมวิวพระพุทธรูปเล่อซานตั้งอยู่ที่เลขที่ 2435 ถนนหลิงหยุน เขตเมืองเล่อซาน มณฑลเสฉวน ตั้งอยู่บนหน้าผาหลิงหยุนซาน ซึ่งเป็นจุดบรรจบของแม่น้ำหมินเจียง แม่น้ำชิงอีเจียง และแม่น้ำต้าตู้เหอ มีชื่อเต็มว่า พระพุทธรูปไมเตรยศิลาขนาดใหญ่แห่งวัดหลิงหยุนเจียโจว ในปี 1982 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุสำคัญระดับชาติ ในปี 1996 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติร่วมกับภูเขาเอ๋อเหมย และในปี 2011 ได้รับการจัดอันดับให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ เป็นพื้นที่ชมวิวพระพุทธรูปไมเตรยประทับนั่งแกะสลักบนหน้าผาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ มีชื่อเสียงมาตั้งแต่สมัยโบราณว่า “ภูเขาคือพระพุทธรูป พระพุทธรูปคือภูเขา” ซึ่งรวมศิลปะการแกะสลักหินสมัยราชวงศ์ถัง วัฒนธรรมพุทธศาสนาพันปี หน้าผาหินทรายแดง และทิวทัศน์แม่น้ำสามสายเข้าไว้ด้วยกัน มีทั้งคุณค่าทางโบราณวัตถุและคุณค่าทางภูมิทัศน์ธรรมชาติ ในปีแรกของรัชสมัยไคหยวนแห่งราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 713) พระอาจารย์ไห่ทงแห่งเจียโจวได้ริเริ่มการแกะสลักพระพุทธรูปขนาดใหญ่เพื่อระงับน้ำท่วมของแม่น้ำสามสายและปกป้องประชาชน หลังจากพระอาจารย์ไห่ทงมรณภาพ โครงการนี้ได้รับการสานต่อโดยเจ้าหน้าที่สองรุ่น ได้แก่ จางฉิวเจียนฉงและเหวยเกา ใช้เวลาทั้งหมด 90 ปี และแล้วเสร็จในปีที่ 19 ของรัชสมัยเจินหยวนแห่งราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 803) เศียรพระพุทธรูปสูง 14.7 เมตร มีขมวดผมบนศีรษะนับพันขมวด ซึ่งประกอบขึ้นจากหินอิสระที่ฝังไว้ หูยาว 7 เมตร ไหล่กว้าง 24 เมตร สันจมูกยาว 5.6 เมตร หลังเท้ากว้าง 8.5 เมตร หลังเท้าข้างเดียวสามารถรองรับคนได้นับร้อยคนพร้อมกัน ช่างฝีมือได้ซ่อนร่องระบายน้ำที่ซับซ้อนไว้ในขมวดผมของพระพุทธรูป รอยพับของเสื้อผ้า และหน้าอก ทำให้น้ำฝนสามารถระบายออกเป็นชั้นๆ ช่วยลดการกัดเซาะของน้ำในแม่น้ำและน้ำฝนต่อหน้าผาหินทรายแดงได้อย่างมาก ถือเป็นแบบอย่างของโครงการอนุรักษ์การแกะสลักหินโบราณ