Co robić w Sandakan

Niestety, ponieważ leśny kurort był w pełni zarezerwowany, zmieniono go na hotel Sandakan, więc nie mogliśmy doświadczyć atmosfery dżungli. Pierwszy dzień podróży rozpoczął się o 7:30 od odbioru z lotniska, po drodze zabieraliśmy innych członków grupy. Rano oglądaliśmy karmienie orangutanów i niedźwiedzi słonecznych w parku, a po parku poruszaliśmy się pieszo. Obiad zjedliśmy w restauracji Banana Cafe, napoje można było wymienić na inne za dodatkową opłatą. Po południu odwiedziliśmy Centrum Odkrywania Lasów Deszczowych, gdzie poznaliśmy lokalne gatunki ptaków, żab, roślin oraz ich historię. W środku znajdowało się wiele eksponatów chrząszczy, motyli, węży itp. Małe centrum wystawowe kryło w sobie bogate zasoby. Następnie udaliśmy się na wędrówkę po lesie deszczowym, aby faktycznie poszukać małych stworzeń w dżungli. Przewodnik pytał również, którą trasę chcemy wybrać, i pomagał w robieniu zdjęć. Spędziliśmy tam około godziny, słuchając opowieści przewodnika, który chętnie odpowiadał na pytania. Około godziny 15:00 dotarliśmy do miejsca zakwaterowania, aby odpocząć. Wieczorem mieliśmy kolację w hotelu i śniadanie następnego dnia. Chociaż wybór nie był duży, oszczędziło nam to zmartwień o to, co zjeść. Następnego dnia pozostał już tylko transfer na lotnisko. Szkoda, że nie mogliśmy spędzić więcej czasu w leśnym kurorcie, ale ogólnie było to dobre doświadczenie.

Niezapomniane wrażenia. Mój przewodnik Fazley przeszedł samego siebie. Naprawdę sprawił, że doświadczenie było jeszcze lepsze. To było absolutnie genialne. Czułem się naprawdę mile widziany i zaopiekowany, wszystko od jedzenia, zakwaterowania po wycieczki.

Zostaliśmy odebrani z hotelu przez naszego kierowcę. Woził nas samych przez cały dzień. Niestety, ledwo mówił po angielsku, więc przez 2,5 godziny jazdy panowała cisza. Na pytanie, dokąd najpierw jedziemy, nie potrafił odpowiedzieć i pozwolił nam porozmawiać przez swój telefon z (prawdopodobnie) organizatorem wycieczki. Najpierw udaliśmy się do lokalnej „Restauracji Simpang Tiga” bezpośrednio przy rzece Kinabatangan, gdzie poproszono nas o napoje i jedzenie. Toalety były tam w lokalnym stanie (bez spłuczki, bez papieru). Następnie nasz kierowca zawiózł nas do Lepit Jetty (Sukau Backpackers), gdzie zostaliśmy wyposażeni i wraz z około 8 innymi osobami wsiedliśmy na łódź i popłynęliśmy rzeką. Tego dnia mieliśmy dużo szczęścia, ponieważ widzieliśmy orangutany, dzioborożce, słonie i nosacze. Rejs rzeką był więc piękny. Nasz przewodnik niestety niewiele z nami rozmawiał, ale była to również jego pierwsza wycieczka.