Karanasan kay Maiko sa Kyoto

Para sa akin, ang kaganapan ay napakaganyak - nakaupo ako sa pinakaharap, nakasama sa seremonya ng tsaa, at nagkaroon ng pagkakataong kumuha ng magagandang kuha. Masarap at sapat ang pagkain. Malinaw magsalita ang host para sa akin, kaya nasundan ko nang maayos ang lahat. Ngunit ang pinakamalaking papuri ay para kay Meiko, na napakahusay ang pagkakadisenyo sa bawat bahagi ng kaganapan. Lubos na inirerekomenda!

Medyo mahirap ang komunikasyon sa Klook upang kumpirmahin ang mga pagpipilian sa pagkain, maraming pagpapabalik-balik. Karaniwan, ito ay isang set menu na hindi maaaring baguhin o palitan. Gayunpaman, masarap ang pagkain. Sulit na magbayad ng dagdag upang umupo sa harap na hilera upang magkaroon ka ng malinaw at walang harang na tanawin kay maiko. Napakabait niya, propesyonal at nagbibigay sa iyo ng magandang sulyap sa kanyang buhay at pagpili ng karera. Lubos na inirerekomenda na mag-book sa sandaling malaman mo ang iyong petsa dahil ito ay isang abot-kayang paraan upang makita ang isang maiko.

Ito ay isang magandang paraan upang makita ang isang maiko, nang malapitan at personal. Lubos kong inirerekomenda ang pag-book sa lalong madaling malaman mo ang iyong petsa. Kung maaari, magbayad ng dagdag para sa upuan sa harap upang hindi mahadlangan ang iyong tanawin. Hindi ito ang pinakamagandang lokasyon - parang isang lumang silid-aralan ngunit para sa presyo, sapat na ito para sa isang unang karanasan. Masarap ang hapunan kaysa sa inaasahan. Madaling hanapin ang lokasyon.

Naiintindihan ko kung bakit nakakadismaya ang aktibidad na ito. Noong gabing pumunta kami, perpekto ito. Pero maraming upuan, at kung puno ang mga ito, maaaring nakakadismaya. Nagbayad kami ng karagdagang 2200 pp sa pagdating para makaupo sa harap. 800 pp ang pangalawang hanay. At ang pangatlong hanay ay mas mura pa. Kung hindi, maiipit ka sa huling 3 hanay ng silid kahit hindi puno ang lugar. Ang hapunan ay tradisyonal na Hapones. Nagustuhan ko ito, pero hindi nagustuhan ng anak ko. Kung idadagdag mo ang seremonya ng tsaa, ihahain ito sa simula ng oras ng hapunan. Pinapanood ito ng lahat. Kahit 'yung mga hindi nagbayad. Pero magkakaroon ka ng sarili mong set ng tsaa para sumali. Pagkatapos, ilalabas nila ang iyong hapunan (kumakain na ang mga hindi nag-book ng add-on na seremonya ng tsaa). Dagdag na presyo ang mga inumin. Wala ka man lang makukuhang tubig kasama ng pagkain. Mga 3-4 na tao lang ang maaaring mapili para maglaro. At ang regalo ay isang maliit na sticker na may pandikit na may pangalan ng Maiko. Magaling ang interpreter.

Noong una, nag-book ako ng karanasan sa pananghalian kasama ang maiko, ngunit kinontak ako ng Klook at ipinaalam sa akin na puno na ito. Binago nila ang aking reserbasyon kaya nakuha ko ang karanasan sa maiko para sa gabi ng parehong araw. Kasama sa karanasan ang isang interpreter na nagsasalita ng Ingles na nag-interpret para sa maiko, at nakapagtanong kami at nakapagpakuha ng litrato kasama ang maiko. Naglaro rin kami ng isang laro kasama ang maiko. Kahit na hindi ito isang karanasan sa pananghalian, pinagsilbihan pa rin ako ng pananghalian. Ang karanasan ay napakatagumpay, at ang kooperasyon sa pagitan ng Klook at ng provider ng karanasan ay gumana nang maayos. Sulit ang aking pera, kahit na hindi ko nakuha ang karanasang orihinal kong pinlano. Natutuwa ako na maayos ang lahat at nakuha ko ang buong karanasan. Kasama sa sarili kong karanasan ang: Tea time kasama si Maiko, Q&A, litrato kasama si Maiko, nagtanghal ng dalawang sayaw si Maiko, game time kasama si Maiko, at pati na rin hapunan dahil inilipat ang aking pananghalian sa gabi.

Maganda si maiko, nakamamangha ang kanyang mga sayaw. Nakapagtanong kami at nakapaglaro pa ang 12 taong gulang kong anak kasama siya. Nasiyahan ako sa pananghalian at makakabili ka ng inumin. Uminom ako ng alak, ang anak ko naman ay coke. Ang tanging hindi ko nagustuhan ay ang lugar. Para kaming nakaupo sa isang silid-aralan. Hindi masyadong intimate o kaaya-aya sa paningin.

Napakagandang karanasan na makakilala ng isang maiko. Ipinakita niya kung paano gumawa ng matcha. Marami akong natutunan mula sa Q+A. Sumayaw din siya at nakipaglaro sa amin.

Napakagandang karanasan nito! Nagustuhan ko ang pagkakakilala sa aming maiko at pakikinig sa kanyang pagsagot sa aming mga tanong. Lubos na inirerekomenda!

Napakabait ni Maiko at ng kanyang grupo. Marami akong natutunan tungkol sa buhay ng isang Maiko at kung paano siya nagiging Geiko (kilala rin bilang Geisha sa rehiyon ng Tokyo). Sumayaw ang Maiko para sa grupo at nagpakita rin kung paano maghanda ng tsaa.

Pinili ko ang pananghalian na may maiko. Dumating siya ilang minuto lamang pagkaupo ng lahat. Hinainan kami ng aming pananghalian habang pinapayagan din kaming magtanong sa maiko. Lumalabas na bago pa lamang siya sa sining na ito. Pinayagan din niya kaming kumuha ng mga litrato kasama siya. Pumunta siya ng sayaw para sa amin na isang kasiyahan na panoorin. Sa pagtatapos, kami ay hinainan ng disyerto at pinayagan na lumahok sa isang laro kasama ang maiko. Ito ay isang kasiya-siyang karanasan at nagbigay ng isang mahusay na pananaw sa kultura ng Hapon at kung ano ang ginagawa at tungkol sa isang Maiko/Geiko. Tiyak na inirerekomenda ang kaganapang ito kung bumibisita ka sa Japan sa unang pagkakataon tulad ko. Papayuhan ko na pumili ng mga upuan na mas malapit sa entablado.