Sa paglalakbay na ito sa Wuzhen sa loob ng isang araw, bagama't maikli ang oras, mula umaga hanggang gabi ay nilibot ko ang Dongzha at Xizha, na nagparamdam pa rin sa akin ng natatanging ambiance ng mga bayan sa tubig ng Jiangnan. Sa araw, ito ay isang maulang bayan, at sa gabi, ito ay isang lugar na puno ng ilaw, ang parehong ilog, ang parehong mga bubong, na nagpapakita ng ganap na magkakaibang tanawin sa iba't ibang oras.
Sa umaga, nagsimula muna ako sa Dongzha. Pinapanatili ng Dongzha ang mas orihinal na pakiramdam ng buhay, sa mga lumang kalye at makikitid na eskinita ay nakasabit ang mga damit at mga couplet sa mga bahay ng mga residente, at sa ilalim ng iyong mga paa ay ang mga slab ng bato na pinakintab ng mga taon. Habang naglalakad sa kahabaan ng ilog, sa isang panig ay ang mga bahay na may puting pader at madilim na tile, at sa kabilang panig ay ang mabagal na agos ng tubig ng ilog. Ang mga ilaw na nakasabit sa ilalim ng mga bubong ay nagpabuhay sa mga eksena tulad ng mga lumang larawan. Sa pagpasok sa iba't ibang maliliit na museo, tulad ng Blue Printed Fabric at Wine Making Workshop, makikita mo ang mga kasangkapan at proseso ng tradisyonal na handicrafts, at mas maiintindihan mo na ang "sinaunang bayan" ay hindi lamang isang background para sa pagkuha ng litrato, kundi isang tunay na paraan ng pamumuhay.
Sa hapon, lumipat ako sa Xizha, at ang kapaligiran ay malinaw na iba. Ang mga kalye sa Xizha ay mas malawak, at ang pagpaplano ay mas kumpleto. Ang mga homestay, coffee shop, at creative shops ay sunud-sunod, at kumpara sa pakiramdam ng buhay sa Dongzha, ang Xizha ay may mas kaunting pakiramdam ng isang resort town. Sumakay ako ng isang rowing boat, at dahan-dahang sumulong sa dulo ng Xizha sa kahabaan ng waterway. Habang nakaupo sa bangka at tumitingin sa magkabilang panig, makikita mo ang mga inn, wooden windows, at stone bridges sa tabi ng ilog na dahan-dahang dumadaan sa harap mo, na para bang ikaw ay naging bahagi rin ng ink wash painting na ito. Kumpara sa paglalakad, ang pagsakay sa bangka ay mas nagpaparamdam sa iyo ng tunay na kahulugan ng mga salitang "water town". Sa pagbabalik, naglakad ako sa tabi ng tubig, at makikita mo ang maraming inn na itinayo sa tabi ng ilog, at ang wooden window na binuksan ay ang tanawin ng ilog.
Nagpunta ako para pumila para bumili ng sikat na radish cake doon. May mahabang pila sa harap ng maliit na tindahan, at kumalat sa hangin ang amoy ng pritong kuwarta at labanos. Nang ako na ang nasa unahan, tinanggap ko ang bagong lutong radish cake na mainit pa, at kinagat ko ito, malutong sa labas, maalat at makatas sa loob. Nakatayo sa mga slab ng bato sa sinaunang bayan, habang hinihipan ang hangin sa gabi, habang kumakain ng mainit na meryenda, ang sandaling iyon ay mas kasiya-siya kaysa sa anumang pormal na pagkain, at naging isa sa aking mga alaala ng Wuzhen na may pinakamaraming "human touch".
Pagkatapos ng takipsilim, ang tanawin sa gabi ng Xizha ay ang highlight ng buong paglalakbay. Ang kalangitan ay dahan-dahang dumidilim, at ang mga ilaw sa gilid ng ilog at ang mga ilaw ng tabas ng mga gusali ay isa-isang umiilaw, na sumasalamin sa tubig, na nagpapaliwanag sa buong ilog. Dumami ang mga turista, ngunit sa ilang mas tahimik na sulok, maaari mo pa ring makita ang isang eskinita kung saan ikaw lamang at ang tunog ng tubig.
Sa isang araw na paglalakbay na ito sa Dongzha at Xizha, bagama't ang itineraryo ay medyo masikip, at maraming lugar na maaari lamang bisitahin nang madalian, mayroon pa ring maraming natutunan. Ipinakita sa akin ng Dongzha ang mas "tunay" na mga bakas ng buhay, na nagpapaisip sa akin ng pang-araw-araw na buhay ng mga residente na naglalaba, nagpapatuyo, at nag-uusap dito sa nakaraan; ang Xizha ay parang isang entablado na inihanda para sa mga modernong manlalakbay, na ginagawang mas komportable at mas magandang kuhanan ng litrato ang sinaunang bayan, at mas angkop din para sa mabagal na paninirahan. Sa pagsasama ng dalawang istilo, nagkaroon ako ng mas three-dimensional na impresyon ng "sinaunang bayan sa tubig".
Sa daan pauwi, sa pag-alala sa mga slab ng bato sa araw at ang mga ilaw sa ilog sa gabi, mararamdaman mo na ang halaga ng paglalakbay ay maaaring hindi sa "kung gaano karaming mga atraksyon ang pinuntahan mo", ngunit kung mayroon kang sandali kung saan talagang binagalan mo ang iyong mga yapak at maingat na tumingin sa tanawin sa paligid mo. Ang Wuzhen ay nagbigay sa akin ng pagkakataong pansamantalang itigil ang mabilis na paggalaw ng buhay.
Iba pa
Live tour guide: Tsino
Mga Pagkain
