Mga Abentura sa Pink Lake sa Hutt Lagoon

Talagang kamangha-mangha! Ito lamang ang paraan upang makita ang kalawakan at pagka-abalang kulay rosas ng lawa. Ang piloto ay napakagaling. Gagawin ko ito ulit agad-agad. Maraming salamat

Lubos na inirerekomenda! Noong araw na iyon, 10:30 ng umaga, maganda ang panahon, ang kulay ng Pink Lake ay napakalalim, talagang napakaganda! Kahanga-hanga rin ang tanawin. Kasama ang piloto, 7 katao, napakalinaw ng pagpapaliwanag ng piloto, madali ring hanapin ang airport.

Iba ang pangalan ng maliit na kumpanya ng eroplano sa karatula at ang iniaalok na mga aktibidad, kinailangan pang magtanong sa airport para lang mahanap ito, buti na lang at maaga kaming pumunta. Ang piloto ay isang guwapong binata, bago umalis ay ipinaliwanag niya ang mga dapat malaman at nakipag-usap pa sa amin. Dahil maulap noong umagang iyon, medyo nag-alala kami na baka walang sikat ng araw at hindi namin makita ang kulay rosas ng lawa, ngunit sinabi sa amin ng piloto na lumipad siya mula sa Natural Window kaninang umaga at nakita niyang napakaganda ng kulay ng lawa. Akala ko ang nakikita kong kulay rosas na lawa online ay pinaganda lang gamit ang filter, kaya inaasahan kong may pagkakaiba sa kulay. Pero nang makita ko ito mula sa himpapawid, doon ko napagtanto na talagang nakikita ng mata ang kulay rosas, iba-iba ang tindi ng kulay, na talagang nakakamangha. Napakaayos ng lipad ng piloto, at sinagot din niya ang lahat ng aming mga tanong, talagang inirerekomenda ko ang aktibidad na ito!

Inayos nila na si Yohan na isang Koreano na guwapo ang ibigay sa amin. Napakagalang at sulit na sulit ang Pink Lake!

Nag-book sa Klook para sa aktibidad na ito ng 9am. Nasa Kalbarri Airport ako ng 8.30am dahil nakasaad na kailangan mong nasa airport 30 minuto bago ang iyong flight para sa ating safety briefing at upang punan ang ating preflight document. Wala ni isang tao sa airport. Wala kahit isang kaluluwa. Dahil walang telco networks sa airport, bumalik kami sa pinakamalapit na bayan at tiningnan ko ang aking junk mail. Isang araw lang bago, nagpadala ang Nationwest Aviation ng email at hindi nito sinabi ang anumang pagbabago sa oras. Nagkataon na nakita ko na 11am imbes na 9am. Malaki ang naging epekto nito sa iba pang itinerary namin para sa araw. Ang komunikasyon sa pagitan ng Klook at Nationwest Aviation ay hindi pantay. Sabi ng Klook 9am, sabi ng Nationwest Aviation 11am. Bumalik ulit sa airport ng 10.30am para makasakay kami sa flight. Mula 10.30 hanggang 11.05am, walang kahit isang kaluluwa. Nagpasya kaming umalis. Pagbalik sa bayan, nakatanggap ako ng email na nagsasabing naghihintay na ang piloto para sa amin, at hinihiling nila kaming bumalik sa airport ngayon. Nang sa wakas ay nakarating kami sa airport sa ikatlong pagkakataon, nakita namin ang isang trainee pilot at isang kapitan. Ipinaliwanag nila na naantala ang aircraft. Gayunpaman, naramdaman ko na ang impormasyong ito ay dapat na ipinaalam sa amin nang mas mahusay sa halip na sa pamamagitan ng email o mga tawag. Dapat mayroong isang tao sa airport upang tulungan kami nang naroon kami sa oras. (Hindi nakakalimutan na naroon kami 30 minuto bago ang flight.) Ang flight ay sa wakas umalis ng 12pm, natapos ng 12.45pm. Ang isang 45 minutong aktibidad, ay naging 4 na oras at 15 minuto para sa amin. Hindi pa kasama ang gasolina at oras na nasayang sa pagpunta ng 3 biyahe papunta at pabalik sa Kalbarri Airport. Maganda ang tanawin, ngunit hindi advisable na pumunta doon maliban kung mayroon kang buong araw para maghintay.

Aktibong nakikipag-usap at nag-uugnay ang mga staff sa itineraryo, propesyonal at masigasig ang piloto, napakaganda ng tanawin ng Pink Lake, sulit na sulit ang karanasan

Magaling ang piloto, medyo nakaapekto sa karanasan ang pag-iyak ng bata! Napakaganda ng lawa.