บัตรเข้าชมพิพิธภัณฑ์ Pingyan 1936 Cultural Base ในผิงตง

－ พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดผิงตง －

｜นิทรรศการพิเศษ｜เมื่อบุปผาเบ่งบาน: นิทรรศการศิลปะร่วมสมัยของญี่ปุ่น

จากควันสู่ดอกไม้บาน: ดินแดนแห่งการเกิดใหม่ของศิลปะ นิทรรศการพิเศษเปิดพิพิธภัณฑ์ “เมื่อบุปผาเบ่งบาน” ใช้ดอกไม้เป็นอุปมานำทาง คัดสรรผลงานคลาสสิกของศิลปะร่วมสมัยญี่ปุ่น รวบรวมผู้บุกเบิกศิลปะญี่ปุ่นหลังสงครามและศิลปินรุ่นใหม่ร่วมสมัย นำเสนอจิตวิญญาณและรูปลักษณ์ของศิลปะญี่ปุ่นตั้งแต่หลังสงครามจนถึงยุคปัจจุบัน โดยอนุมานจากสถานะต่างๆ ของดอกไม้สู่กระบวนการพัฒนาศิลปะร่วมสมัยของญี่ปุ่น กล่าวคือ ระหว่างการทำลายและการเกิดใหม่ ศิลปะก็เหมือนดอกไม้ป่าที่หยั่งรากลึกในเถ้าถ่านอย่างแข็งแกร่ง และเบ่งบานท่าทางที่หลากหลายของมนุษยชาติ ศิลปินชาวญี่ปุ่น 16 ท่านครอบคลุมสาขาต่างๆ เช่น การประดิษฐ์ตัวอักษร ภาพวาด ภาพถ่าย ประติมากรรม การจัดวาง และทัศนศิลป์สมัยนิยม ใช้วัสดุและเทคนิคการสร้างสรรค์ที่แตกต่างกัน ทะลุกรอบประเพณีและเชื้อชาติ ใช้ภาษาทางศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์ ส่งเสริมการเพาะบ่มและการพัฒนาศิลปะแนวหน้า เปรียบเสมือนดอกไม้ในฤดูกาลต่างๆ บางดอกเข้มข้นและร้อนแรง บางดอกเงียบสงบและเก็บตัว บางดอกงดงามตระการตา บางดอกลึกลับเหมือนฝัน ผ่านผลงานเหล่านี้ เราสามารถมองเห็นศิลปะญี่ปุ่นที่ไหลเวียนจากจิตวิญญาณภายในสู่ความปรารถนาทางประสาทสัมผัส จากความโดดเดี่ยวส่วนบุคคลสู่ความทรงจำของกลุ่ม และสะท้อนกับธรรมชาติ อารมณ์ และเวลาทางใต้ “เมื่อบุปผาเบ่งบาน” นำเสนอจิตวิญญาณและรูปลักษณ์ของศิลปะญี่ปุ่นตั้งแต่หลังสงครามจนถึงยุคปัจจุบัน ความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัดของชีวิตจะเบ่งบานในสวนแห่งความคิดสร้างสรรค์แห่งนี้ สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้ชมมีมุมมองใหม่ๆ เกี่ยวกับศิลปะ เมื่อบุปผาเบ่งบาน: หกหัวข้อย่อยของการจัดแสดง 【เปลวไฟและเงาหมึก: การระเบิดภายใน】อิโนอุเอะ ยูอิจิ (Inoue Yuichi), ชิรากะ คาซูโอะ (Shiraga Kazuo) 【ความฝันและดอกไม้มหัศจรรย์: การขยายประสาทสัมผัส】คุซามะ ยาโยอิ (Kusama Yayoi), ชิโอตะ จิฮารุ (Shiota Chiharu) 【เงาเย้ายวนและชีวิตประจำวัน: การจ้องมองความรักใคร่】อารากิ โนบูโยชิ (Araki Nobuyoshi), นินางาวะ มิกะ (Ninagawa Mika) 【สมัยนิยมและเทพนิยาย: สวนแห่งศตวรรษใหม่】อามาโนะ โยชิทากะ (Amano Yoshitaka), นารา โยชิโทโมะ (Nara Yoshitomo), มูรากามิ ทาคาชิ (Murakami Takashi) 【เครื่องจักรและความรู้สึก: พื้นผิวแห่งอนาคต】โซรายามะ ฮาจิเมะ (Sorayama Hajime), นาวะ โคเฮ (Nawa Kohei) 【จิตวิญญาณและความไร้เดียงสา: การเบ่งบานที่สดชื่น】ทาคาโนะ อายะ (Takano Aya), รกคาคุ อายาโกะ (Rokkaku Ayako), โคมัตสึ มิวะ (Komatsu Miwa), นากามูระ โมเอะ (Nakamura Moe), เอกามิ เอ็ตสึ (Egami Etsu)

【ข้อมูลนิทรรศการ】 ระยะเวลา｜28 มีนาคม - 30 สิงหาคม 2026 เวลา｜09:00 – 18:00 น. ปิดทุกวันจันทร์ สถานที่｜พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดผิงตง (ฐานวัฒนธรรมโรงงานยาสูบผิงตง 1936 เลขที่ 1 ถนนโรงงานยาสูบ เมืองผิงตง) ราคาตั๋ว｜6 มีนาคม - 27 มีนาคม 2026 ตั๋ว Early Bird 150 หยวน ตลอดช่วงนิทรรศการ ตั๋วเต็มราคา 249 หยวน

｜นิทรรศการพิเศษคอลเลกชัน｜ต้าหย่งคั่นอั่น (Tuā-íng Khàm Huān)

ต้าหย่งคั่นอั่นใช้กระแสน้ำวนคุโรชิโอะในมหาสมุทร นำมาซึ่งคลื่นและกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก ใช้ภาพลักษณ์ทางสายตาและเสียงที่ยิ่งใหญ่ซึ่งปกคลุมชายฝั่งเป็นจุดเริ่มต้น มีน้ำเสียงที่แสดงถึงลักษณะทางภูมิศาสตร์และความเป็นท้องถิ่นที่แข็งแกร่ง และยังมีความตั้งใจในภาพรวมที่จะต้อนรับมุมมองระดับนานาชาติอีกด้วย “ต้าหย่งคั่นอั่น” หมายถึง คลื่นขนาดใหญ่ที่พัดกระหน่ำและปกคลุมชายฝั่ง กระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวในมุมมองทางศิลปะของผิงตงมีความสง่างามในการเปลี่ยนแปลงมากยิ่งขึ้น นิทรรศการนี้เริ่มต้นจากลักษณะทางภูมิศาสตร์ของคลื่น นำเสนอหัวข้อย่อย 5 หัวข้อ ได้แก่ 〈ผู้คนจากภูเขาและทะเล〉、〈การบรรจบกันของลมและกระแสน้ำ〉、〈แนวหน้าแห่งแดนใต้〉、〈รัศมีแห่งยุคใหม่〉และ〈ศิลปะแห่งอนาคต〉 นิทรรศการนี้รวบรวมผลงานสะสมกว่า 100 ชิ้นที่กรมวัฒนธรรมรัฐบาลเทศมณฑลผิงตงได้บ่มเพาะอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลาหลายปี และยังยืมมาจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอเชียฟุกุโอกะ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติไต้หวัน พิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศบาลไทเป พิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศบาลเกาสง ธนาคารศิลปะ มูลนิธิศิลปะหงเย่ สำนักพิมพ์ฮั่นเซิง ศิลปินและครอบครัว และยังได้เชิญหลิวชิวเอ๋อร์ อู๋เจิ้งจาง และอานเซิ่งฮุ่ย ศิลปิน 3 ท่าน มาร่วมสร้างสรรค์ผลงานสำหรับนิทรรศการนี้ เพื่อตอบสนองต่อกลิ่นอายทางวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของผิงตง และส่งเสริมความเชื่อมโยงระหว่างภูมิประเทศท้องถิ่นและจิตวิญญาณของนิทรรศการให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ภัณฑารักษ์｜หวงจื้อเหว่ย‧สวีเหยียนต๋า ระยะเวลา｜28 มีนาคม 2026 – 28 พฤศจิกายน 2027 เวลา｜09:00 – 18:00 น. ปิดทุกวันจันทร์ สถานที่｜พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดผิงตง (ฐานวัฒนธรรมโรงงานยาสูบผิงตง 1936 เลขที่ 1 ถนนโรงงานยาสูบ เมืองผิงตง)

－ โกดังหมายเลข 8 －

｜นิทรรศการพิเศษ｜ผิงซังซิน

การสะสม เป็นวิธีการที่มนุษย์สร้างความสัมพันธ์กับโลก ตั้งแต่ตุ๊กตา โมเดล ของเล่นเด็ก ฯลฯ ที่สะสมส่วนตัว ไปจนถึงงานศิลปะหรือโบราณวัตถุอันล้ำค่าในพิพิธภัณฑ์ “การสะสม” ไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องกับวัตถุเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับวิธีที่ผู้คนให้ความหมายแก่วัตถุ ดังนั้น การสะสมจึงไม่ใช่แค่การสะสมสิ่งของ แต่ “สมบัติ” เหล่านี้ยังเป็นการเก็บถาวรของเวลา อารมณ์ และคุณค่าอีกด้วย นิทรรศการนี้นำเสนอในหัวข้อ “การสะสม” เชิญ IP ยอดนิยมทางอินเทอร์เน็ต 6 รายเข้าร่วม ได้แก่ H.H. Mr. (@hhonghh), Shaogao嚣搞 (@shaogao), Mr. Shark (@mrsharkid), Fangfang Square Studio (@squarestudiotw), Moshaxiong & Leopard Papa (@mosabear), Ruyi．RURU (@ruru.official.tw) หวังว่าจะสามารถสำรวจความหมายทางวัฒนธรรมเบื้องหลังพฤติกรรมการสะสมผ่านของสะสมจากสาขาต่างๆ โดยใช้ศิลปะดิจิทัลร่วมสมัย และนำเสนอในรูปแบบนิทรรศการที่ดื่มด่ำดั้งเดิม เพื่อแสดงให้เห็นว่ายุคต่างๆ และกลุ่มต่างๆ สร้างอัตลักษณ์ของตนเองผ่านการสะสมได้อย่างไร และสร้างการสนทนากับความทรงจำ คุณค่า และเวลา

－ โกดังหมายเลข 16 －

｜พิพิธภัณฑ์ยาสูบผิงตง｜ยา．ใบ．โรงงาน—ความทรงจำสีทองของการอบแห้งซ้ำ

รายละเอียดทางเทคนิคในอุตสาหกรรมเกษตรและอุตสาหกรรม อาจกล่าวได้ว่าเป็นแรงผลักดันพื้นฐานสำหรับการสะสมทางวัฒนธรรมและความก้าวหน้าของอารยธรรม โรงงานยาสูบในผิงตงไม่ได้เป็นเพียงอุตสาหกรรมและมรดกทางวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของผิงตงเท่านั้น แต่ยังเป็นหน้าสำคัญของอารยธรรมมนุษย์อีกด้วย ต้นยาสูบในดินแดนที่อุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษของผิงตง ตั้งแต่สีเขียวมรกตไปจนถึงสีทอง ตั้งแต่การหว่าน การเก็บเกี่ยว ไปจนถึงการแปรรูป กระบวนการผลิตประกอบด้วยภูมิประเทศท้องถิ่น ภูมิปัญญาของผู้สูงอายุ และผลึกแห่งความขยันหมั่นเพียรที่หลั่งเหงื่อของคนงานจำนวนนับไม่ถ้วน โดยเน้นที่ใบยาสูบ ใบยาสูบได้รับการดูแลอย่างพิถีพิถันด้วยเครื่องจักรแปรรูปต่างๆ: ทำให้ชื้น ตัดปลาย เอากระดูกออก อบแห้งซ้ำ บรรจุภัณฑ์ ฯลฯ ขั้นตอนที่ซับซ้อนทั้งหมด แสดงให้เห็นถึงแก่นแท้ของอุตสาหกรรมและวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของไต้หวัน เมื่อมาถึงโรงงานยาสูบ โรงงานขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1936 เป็นสถานที่สำคัญในการบ่มเพาะทุกสิ่ง บุคลากรในการทำงานที่แตกต่างกันเดินไปมาระหว่างเครื่องจักรและใบยาสูบ ทักษะแรงงานที่ยอดเยี่ยมจะต้องถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของอารยธรรม ปัจจุบัน โรงงานยาสูบผิงตงเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมด้วยนิทรรศการถาวร “ยา．ใบ．โรงงาน－ความทรงจำสีทองของการอบแห้งซ้ำ” เชิญชวนทุกคนมาสำรวจระหว่างเครื่องจักรที่เก็บรักษาไว้ในสถานที่จริง ทำความเข้าใจกระบวนการแปรรูปการผลิตยาสูบ และเห็นถึงความมุ่งมั่นอย่างมืออาชีพที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการปลูกยาสูบ ไม่ว่าจะเป็นรสชาติของดินแดน การมีส่วนร่วมของบุคลากรในการทำงาน ล้วนหล่อหลอมคุณค่าทางวัฒนธรรมของใบยาสูบและโรงงานยาสูบ ดื่มด่ำในห้วงเวลาที่เป็นเอกลักษณ์นี้ และสัมผัสประสบการณ์ความทรงจำทางอุตสาหกรรมและแรงงานจากสีเขียวมรกตสู่สีทองด้วยตนเอง

｜พิพิธภัณฑ์ฮากกาผิงตง｜ร่องรอยของลิ่วตุ้ย

“ลิ่วตุ้ย” คำที่ไม่ได้ปรากฏบนแผนที่อย่างเป็นทางการ แต่เป็นการพรรณนาถึงพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่เจาะจง และยังเป็นการรวบรวมจิตวิญญาณทางวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ เป็นรูปธรรมและนามธรรม ทั้งคลาสสิกและร่วมสมัย ทั้งกล้าหาญและสามัคคี ทั้งสุภาพและสง่างาม “ลิ่วตุ้ย” ไม่เพียงแต่เป็นชื่อเรียกโดยรวมของกลุ่มชาติพันธุ์ฮากกาในพื้นที่เกาสง-ผิงตงเท่านั้น แต่ยังเป็นตัวแทนของเรื่องราวชีวิตที่น่าประทับใจบนดินแดนแห่งนี้มานานหลายศตวรรษ ในช่วงยุคแห่งการย้ายถิ่นฐาน ชาวฮากกาอพยพมายังที่ราบผิงตงที่อุดมสมบูรณ์ สร้างคูคลองและคลองชลประทานตามแนวลำธาร บากบั่นบุกเบิก สร้างหมู่บ้านและสร้างรากฐาน และร่วมกันสร้างบทใหม่กับแผ่นดิน เหงื่อของบรรพบุรุษได้ปลูกพืชผลที่อุดมสมบูรณ์ และยังหล่อเลี้ยงทุกรุ่น สร้างชุมชนที่มั่งคั่งและสามัคคี บนดินแดนแห่งนี้ ชาวฮากกาสืบทอดชีวิตพิธีกรรมดั้งเดิมที่เต็มไปด้วยความหมายของการเคารพสวรรค์ ขอบคุณแผ่นดิน สำนึกในบุญคุณ และหวงแหนพร ความจงรักภักดี กตัญญู ความซื่อสัตย์ และจิตวิญญาณของการทำไร่นาและอ่านหนังสือก็ได้รับการสืบทอดต่อๆ กันมา “ร่องรอยของลิ่วตุ้ย” นำเสนอรูปลักษณ์การพัฒนาของกลุ่มชาติพันธุ์โดยการจำลองเส้นทางชีวิตของผู้คนในลิ่วตุ้ย และแสดงองค์ประกอบทางวัตถุและจิตวิญญาณที่เป็นเอกลักษณ์ที่สุดในวัฒนธรรมในรูปแบบศิลปะ ขอเชิญคุณมาที่ลิ่วตุ้ยและเปิดใจกับลิ่วตุ้ย

｜พิพิธภัณฑ์ชนพื้นเมืองผิงตง｜ประชากรบนเนินเขา (Kacalisian)

ตั้งแต่สมัยโบราณ ชาวไปวานและรูไกในไต้หวันตอนใต้เรียกตัวเองว่า “kacalisian” ซึ่งหมายความว่าตั้งแต่ยุคเทพปกรณัม ผู้ก่อตั้ง การอยู่อาศัย การทำไร่นา และพื้นที่ล่าสัตว์ของพวกเขาล้วนดำรงอยู่จริงบน “ดินแดนลาดเอียง” สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น โดยมีภูเขาต้าหวู่ ภูเขาต้าหมู่ และภูเขาอู๋โถวในไต้หวันตอนใต้เป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ สืบทอดศิลปะและมนุษยศาสตร์และสายเลือดของเผ่าพันธุ์อย่างยั่งยืนบนดินแดนลาดเอียง งานฝีมืออันประณีต บทเพลงโบราณ และหลักการและแนวคิดของภาษาโบราณ kacalisian ที่ชาวพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บนเทือกเขาลาดเอียงของผิงตงแสดงออกนั้น สัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดอย่างแน่นอน ในดินแดนภูเขาลาดเอียง “มือ” และ “ใจ” ของเผ่าพันธุ์ได้ถักทอเป็นสุนทรียภาพแห่งชีวิตที่เป็นเอกลักษณ์และประณีต ในปัจจุบัน เนื่องจากภูมิหลังทางศิลปะและมนุษยศาสตร์และแนวคิดพิเศษเช่นนี้ ทำให้เกิดศิลปิน นักดนตรี และบุคลากรด้านวัฒนธรรมและความคิดสร้างสรรค์รุ่นใหม่จำนวนมากในชนเผ่าไปวานและรูไก ศิลปะและมนุษยศาสตร์ของประชากรลาดเอียงครอบคลุมทุกแง่มุมของชีวิต คือ “ความงามตามธรรมชาติที่แสดงออกโดยจิตใจ” ไม่ว่าจะเป็นสีสันของเสื้อผ้า งานแกะสลัก งานศิลปะตกแต่ง ดนตรีและการเต้นรำแบบดั้งเดิม และการแสดงออกทางศิลปะร่วมสมัย ประชากรลาดเอียงใช้ความคิดทางศิลปะในการเล่าเรื่องมาโดยตลอด ภูเขา ป่าไม้ ดินแดน และเผ่าพันธุ์ร่วมกันถักทอศิลปะและมนุษยศาสตร์ที่เป็นเอกลักษณ์และประณีต ซึ่งเป็นรูปเป็นร่างในชีวิตประจำวัน