යුනාන් මුෆු ප්‍රවේශපත්‍රය

මුෆුට "උතුරේ තහනම් නගරය, දකුණේ මුෆු" යන අන්වර්ථ නාමය ලැබී ඇත. එය ලීජියැං ටුසි මන්දිරයේ විශිෂ්ට කෘතියකි. එහි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය විශිෂ්ට වන අතර එහි පිරිසැලසුම පිළිවෙලට ඇත. සෑම පියවරකදීම දර්ශනයක් ඇති අතර, ඩියැන්සි මාලිගාවේ ශෛලිය සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රදර්ශනය කරයි, එය ඉතා අලංකාර වටිනාකමක් ඇත.

එය හන්, නාසි, බායි සහ ටිබෙට් බහු-වාර්ගික ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය ඒකාබද්ධ කරයි. පියාඹන කෝනිස් සහ ඩූගොං, කැටයම් කළ බාල්ක සහ පින්තාරු කළ කණු, සහ විශිෂ්ට වර්ණ සිතුවම් ඇත. එය මධ්‍යම තැනිතලාවේ නීති රීති රඳවා තබා ගන්නා අතර ජාතික ලක්ෂණ ද ප්‍රදර්ශනය කරයි. එය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ ජීවමාන පොසිලයකි.

එය ලීජියැං හි සියවස් ගණනාවක් පැරණි ඉතිහාසය හා සංස්කෘතිය දරයි, මුෂි ටුසිගේ පක්ෂපාතීත්වය, දේශසීමා ආරක්ෂා කිරීම සහ අධ්‍යාපනයට ඇති ගෞරවය පිළිබඳ පුරාවෘත්ත කතාවට සාක්ෂි දරයි. වන්ජුවාන් ගොඩනැගිල්ල සහ ෂොංග්යි චතුරශ්‍රය වැනි පුරාණ ස්ථාන සෑම තැනකම ඇත, ගැඹුරු මානුෂීය උරුමයක් සඟවයි.

යුනාන් මුෆු යනු ලීජියැං මුෂි ටුසිගේ යමෙන් හි තවත් නමකි, එය ඩියැන්සි හි බහු-වාර්ගික සංස්කෘතීන්ගේ දීප්තිමත් සන්ධිස්ථානයකි. "ලීජියැං තහනම් නගරය" ලෙස හැඳින්වෙන මෙම පුරාණ ගොඩනැගිලි සංකීර්ණය මිං රාජවංශයේ හොංවුගේ පහළොස්වන වසරේදී ඉදිකරන ලදී. එය යුවාන්, මිං සහ ක්විං රාජවංශවල ටුසි පරම්පරා 22 ක් හරහා ගොස්, වසර 470 කට වැඩි කාලයක් ඉදිකරන ලදී. යුද්ධ හා භූමිකම්පා වලින් හානි වුවද, එය නැවත ගොඩනැගීමෙන් පසු හන්, නාසි, බායි සහ ටිබෙට් වැනි බහු-වාර්ගික ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ සාරය තවමත් හොඳින් රඳවා තබා ගනී. එය නාසි ජාතියේ නැගීම හා වැටීම දරයි, නිරිතදිග දේශසීමාවේ විවිධ ජාතීන් අතර හුවමාරු හා ඒකාබද්ධ වීමේ චලනය වන කතාව කියයි, සහ ලීජියැං පුරාණ නගරයේ සංස්කෘතිය අර්ථ නිරූපණය කිරීමට සහ ඩියැන්සි හි සිරිත් විරිත් අගය කිරීමට ප්‍රධාන කවුළුවක් බවට පත්ව ඇත.

මුෆුගේ ආත්මය පවතින්නේ එය දරන බහු-වාර්ගික සංස්කෘතික ඒකාබද්ධතාවයේ ගැඹුරු උරුමය තුළ ය. මෙය මුෂි ටුසිගේ මන්දිරය පමණක් නොව, නිරිතදිග විවිධ ජාතීන් අතර හුවමාරු හා ඒකාබද්ධ වීමේ ජීවමාන ආදර්ශයකි. ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය අනුව, හන්-ශෛලියේ ඩූගොං සහ පියාඹන කෝනිස්, නාසි ජාතියේ හරස්-රාමු ව්‍යුහය, ටිබෙට් ජාතියේ වර්ණවත් සැරසිලි සහ බායි ජාතියේ කැටයම් කළ ශිල්පය පරිපූර්ණ ලෙස ඒකාබද්ධ වී ඇති අතර, එය විවිධ ජාතීන්ගේ දක්ෂ ශිල්පීන් විසින් එක්ව ගොඩනගා ඇත; සංස්කෘතිය අනුව, මුෂි ටුසි මධ්‍යම තැනිතලාවේ සංස්කෘතිය ක්‍රියාකාරීව අවශෝෂණය කර ගත් අතර, හන් බුද්ධාගම, ටිබෙට් බුද්ධාගම, තාඕවාදය සහ දේශීය ඩොංබා ආගම සමගිව සහජීවනයෙන් සිටීමට ප්‍රවර්ධනය කළේය. මුසෙන් ටුසි සහ ෂු ෂියාකේ අතර ඇති "ජීවිතය හා මරණය පිළිබඳ මිත්‍රත්වය" මධ්‍යම තැනිතලාව සහ දේශසීමා සංස්කෘතීන් ඒකාබද්ධ වීමේ සදාකාලික කතාවක් බවට පත්ව ඇත. අදටත්, ඩොංබා අක්ෂර පොත්, නාසි ජාතික ඇඳුම් සහ ජනවාර්ගික භාණ්ඩ මන්දිරය තුළ ප්‍රදර්ශනය කර ඇති අතර, ටුසිගේ ජීවන දර්ශන ප්‍රතිනිර්මාණය කරයි.

එක් මුෆු මන්දිරයක් නාසි ජාතියේ ඉතිහාසයෙන් අඩක් දරයි, බහු-වාර්ගික ඒකාබද්ධතාවයේ සලකුණු කැටයම් කරයි, සහ චීන ජාතියේ "විවිධත්වය තුළ එකමුතුව" යන රටාව ද ප්‍රදර්ශනය කරයි. එය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ නිධානයක් පමණක් නොව, පක්ෂපාතීත්වය, ඉවසීම සහ පාරිසරික සංස්කෘතිය සම්ප්‍රේෂණය කිරීම සඳහා වැදගත් වාහකයකි, මුෂි ටුසිගේ ජාතික එකමුතුව පවත්වා ගැනීම සහ ජාතික ඒකාබද්ධතාවය ප්‍රවර්ධනය කිරීම පිළිබඳ පුරාවෘත්ත කතාව කියයි. අදටත්, මෙම කාලය විසින් සලකුණු කරන ලද රාජකීය මන්දිරය දීප්තිමත්ව බැබළෙමින්, සෑම දිශාවකින්ම අමුත්තන් පිළිගනී, සෑම අමුත්තෙකුටම කැටයම් කළ බාල්ක සහ පින්තාරු කළ කණු අතර ලීජියැං හි සහස්‍රයේ තේජස තේරුම් ගැනීමට සහ ඩියැන්සි දේශයේ ගැඹුරු බව දැනීමට ඉඩ සලසයි.