හුවාංයාවෝ පුරාණ නගරය

වසර දහස් ගණනක් පැරණි ලින්ග්නන් අභිරහස් දේශය, හරස් අතට විහිදුණු ගල් පුවරු මංතීරු, පැරණි නිවාස සහ මුතුන්මිත්තන්ගේ ශාලා, ඩයිලොං පාලම අසල තීන්ත සිතුවම්, අව්‍යාජ පැසුණු බෝංචි ආහාර රස විඳීම සහ මිං සහ ක්විං රාජවංශවල වෙළඳ සම්ප්‍රදායන් ගවේෂණය කිරීම.

හුවාංයාවෝ පුරාණ නගරයට වසර දහසකට ආසන්න ඉතිහාසයක් ඇත. එය සොං රාජවංශ සමයේ ආරම්භ වූ අතර, නගරයේ හුවාං සහ යාවෝ යන වාසගම් බහුලව තිබූ බැවින් එයට “හුවාංයාවෝ” යන නම ලැබුණි. හුවාංයාවෝ පුරාණ නගරය මීට පෙර එතරම් ප්‍රසිද්ධ ස්ථානයක් නොවීය. “තේ යනු මගේ උපන් ගමයි” සහ “වයින් යනු මගේ උපන් ගමයි” යන ජනප්‍රිය රූපවාහිනී කතා මාලා දෙක සහ “ද වේල්” චිත්‍රපටය මෙහි රූගත කරන තෙක් එය අවධානයට ලක් නොවීය. වාසනාවකට මෙන්, එය තවමත් අධික ලෙස සංවර්ධනය වී නොමැත. බොහෝ ජියැංනන් නගර මෙන්, හුවාංයාවෝ හි ද කුඩා පාලම්, ගලා යන ජලය සහ නිවාස ඇත, සියුම් ලෙස කැටයම් කරන ලද කන් බාල්ක සහ බිතුසිතුවම්, සහ කන් මත කවි සහ සිතුවම් සහිත පැරණි නිවාස ඇත. ගල් පුවරු වීදිය තවමත් සියවස් ගණනාවකට පෙර තිබූ ආකාරයටම පවතින අතර, නිල් ගඩොල් සහ උළු සෙවිලි කළ නිවාස විශාල ප්‍රදේශයක් පුරා විහිදී ඇති අතර, එය දිගු හා ගැඹුරු පෙනුමක් ලබා දෙයි. ෂෙජියැං ප්‍රදේශයේ පුරාණ නගර හා සසඳන විට, හුවාංයාවෝ හි කලබලකාරී බව සහ විචිත්‍රවත් බව අඩු වන අතර, නිස්කලංක හා දුරස්ථ හැඟීමක් වැඩි වන අතර, එය චීනයේ නිර්දේශ කිරීමට සුදුසු ලස්සන පුරාණ නගරයකි. හුවාංයාවෝ පුරාණ නගරය තුළ පුරාණ රංග ශාලාව, බාඕෂු පන්සල, ලෝන්ග්ෂාවෝ බනියන් ගස, ඩයිලොං පාලම, ගොවි විනෝද උද්‍යානය සහ වූ පවුලේ මුතුන්මිත්තන්ගේ ශාලාව වැනි ආකර්ෂණීය ස්ථාන ඇත. පුරාණ රංග ශාලාව ගම්මානයේ පිහිටා ඇති අතර, මුළු ගොඩනැගිල්ලම කැටයම් කරන ලද කදම්බ සහ පින්තාරු කරන ලද කණු වලින් සරසා ඇති අතර, විවිධ පියාඹන කන් සහ සත්ව රූප කැටයම් කර ඇත. එය පැරණි කාලයේ ඉදිකරන ලද රංග ශාලාවක් වන අතර, එහි ක්විං රාජවංශයේ විද්වතෙකු විසින් ලියන ලද “කෙයි යි ෂිං” යන පුවරුවක් ද ඇත. රංග ශාලාව ඉදිරිපිට බාඕෂු පන්සල පිහිටා ඇති අතර, පන්සල තුළ ඇති ගල් කණු මත ගල් මකරුන් කැටයම් කර ඇති අතර, අවට බිතුසිතුවම් විවිධ වර්ණවලින් යුක්ත වේ. පන්සලෙන් පිටතට පැමිණි පසු, ඔබට ලෝන්ග්ෂාවෝ බනියන් ගස දැකිය හැකිය. පැරණි ගස ගලක් මත වැඩී ඇති අතර, එය මකරෙකුගේ නියපොතු වලට සමාන වන අතර, එය පුදුම සහගතය.