Sakya-klooster

Het Sakya-klooster is de hoofdtempel van de Sakya-school van het Tibetaans boeddhisme, gesticht door Kun Gongchue Jebu, de grondlegger van de Sakya-school, in 1073 na Christus. Het is verdeeld in een noordelijke en een zuidelijke tempel, gescheiden door de Zhongqu-rivier. De noordelijke tempel, gelegen aan de voet van de Benbo-berg aan de noordelijke oever, heeft aanzienlijke schade geleden. Het Sakya-klooster dat we nu zien, is de zuidelijke tempel. De tempel herbergt een schat aan zeldzame voorwerpen en culturele relikwieën, met name de muurschilderingen uit de Yuan-dynastie zijn zeer kenmerkend. Het Sakya-klooster is niet alleen groots en prachtig van architectuur, maar herbergt ook een grote hoeveelheid culturele relikwieën van aanzienlijke artistieke waarde, zoals zegels, klassieke teksten en boeddhabeelden. Een groot deel van de collectie boeken is overgeleverd uit de Yuan-dynastie, waarvan vele zeldzame en unieke exemplaren zijn. Het Sakya-klooster heeft vier zeldzame schatten: Gongbu Guru (een beschermgodbeeld meegebracht uit India door Zhuqing Baiwaba), Langjie Qudan (een stoepa gebouwd door de grote vertaler Paba Luozawa, waaruit vaak heilig water stroomt), een Manjushri-beeld (het persoonlijke godheidbeeld van Sakya Pandita, waarvan wordt gezegd dat het reciteren van de Manjushri-soetra gedurende zeven dagen voor het beeld de poort naar wijsheid opent), en een Yukamu Tara-beeld (het persoonlijke godheidbeeld aanbeden door Phagpa). Drie van de vier grote schatten zijn boeddhabeelden. Het Sakya-klooster heeft meer dan 3000 prachtige muurschilderingen met een breed scala aan onderwerpen, waaronder religie, geschiedenis, cultuur en sociaal leven. Ze omvatten boeddhistische geschriften, doctrines, mythen en legendes, historische verhalen, de geschiedenis van de Kun-clan, de geschiedenis van Sakya, landschappen, bloemen en gunstige beesten, en decoratieve patronen, met grootschalige scènes en rijke inhoud.