Deze dagtrip naar Wuzhen was kort, maar van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat door Dongzha en Xizha lopen, gaf me nog steeds het unieke gevoel van een waterstad in Jiangnan. Overdag is het een nevelig en regenachtig stadje, 's nachts een verlicht wonderland. Dezelfde rivier, dezelfde daken, tonen op verschillende tijdstippen totaal verschillende landschappen.
's Ochtends beginnen we in Dongzha. Dongzha heeft de meer originele levenssfeer behouden. In de oude straten en smalle steegjes hangt wasgoed te drogen en staan huizen vol coupletten. Onder je voeten liggen stenen platen die door de jaren heen glad zijn gepoetst. Als je langs de rivier loopt, zie je aan de ene kant huizen met witte muren en zwarte tegels, en aan de andere kant langzaam stromend water. De lantaarns die af en toe onder de dakrand hangen, brengen de beelden tot leven als oude foto's. Als je verschillende kleine musea bezoekt, zoals de blauwdruk-stoffenwinkel en de wijnmakerij, kun je de gereedschappen en processen van traditionele ambachten zien, en je begrijpt beter dat "oude stad" niet alleen een achtergrond is om foto's te maken, maar een echte manier van leven die heeft bestaan.
's Middags gaan we naar Xizha, en de sfeer is merkbaar anders. De straten van Xizha zijn breder en de planning is completer. B&B's, cafés en winkels met creatieve producten volgen elkaar op. In vergelijking met de levenssfeer van Dongzha heeft Xizha meer de smaak van een vakantiestadje. Ik heb speciaal een roeiboottocht gemaakt, langzaam langs de waterweg naar het einde van Xizha. Zittend in de boot en naar beide kanten kijkend, kun je de herbergen aan de rivier, houten ramen en stenen bruggen langzaam voorbij zien glijden, alsof je zelf deel uitmaakt van dit inktlandschap. In vergelijking met wandelen kun je per boot de echte betekenis van de woorden "waterstad" beter ervaren. Op de terugweg langs het water zie je veel herbergen die aan de rivier zijn gebouwd. Als je de houten ramen opent, heb je uitzicht op de rivier.
Ik heb speciaal in de rij gestaan om de lokaal bekende radijsschilferskoek te kopen. Er stond een lange rij voor het kleine winkeltje en de lucht hing vol met de geur van gefrituurd deeg en radijs. Toen het mijn beurt was, nam ik de versgebakken, nog warme radijsschilferskoek aan en nam een hap. De buitenkant was knapperig en de binnenkant was hartig, geurig en sappig. Staande op de stenen platen van de oude stad, genietend van de avondbries en een warme snack, was dat moment bevredigender dan welke formele maaltijd dan ook, en het werd een van mijn meest "menselijke" herinneringen aan Wuzhen.
Na zonsondergang is de nachtelijke scène van Xizha het hoogtepunt van de reis. De lucht wordt langzaam donkerder en de lantaarns aan de rivier en de contouren van de gebouwen gaan een voor een branden en reflecteren op het water, waardoor de hele rivier lijkt te zijn verlicht. Er zijn meer toeristen, maar in sommige rustigere hoekjes kun je nog steeds een steegje vinden waar alleen jij en het geluid van het water te horen zijn.
Deze dagtrip naar Dongzha en Xizha was een beetje gehaast, en veel plaatsen konden alleen vluchtig worden bekeken, maar er waren nog steeds veel voordelen. Dongzha liet me de meer "originele" sporen van het leven zien, waardoor ik me de dagelijkse routine kon voorstellen van bewoners die hier wasten, droogden en praatten; Xizha is als een podium dat is voorbereid voor moderne reizigers, waardoor de oude stad comfortabeler en fotogenieker is, en ook geschikter om langzaam te settelen. De twee stijlen samen gaven me een meer driedimensionale indruk van de "waterstad".
Op de terugweg, denkend aan de stenen platen overdag en de lichten die 's nachts op de rivier reflecteren, zul je denken dat de waarde van reizen misschien niet ligt in "hoeveel attracties je hebt bezocht", maar of je op een bepaald moment echt bent vertraagd en aandachtig hebt gekeken naar het landschap om je heen. Wuzhen gaf me zo'n kans om de snelle vooruitspoelknop van het leven tijdelijk uit te zetten.
Meer weergeven
Live gids: Chinees
Maaltijden
