Εισιτήριο εισόδου για το γραφικό σημείο του έργου Chongqing 816

Ελάτε στο Έργο 816 για να εξερευνήσετε ένα «υπόγειο πυρηνικό παλάτι»! Αγγίξτε τα κουμπιά που πάτησαν οι τεχνικοί εκείνη την εποχή, βγάλτε μια ρετρό φωτογραφία στους κοιτώνες των κατασκευαστών, και ακόμα και η αναπνοή σας θα είναι γεμάτη με το πάθος του «κρύβοντας το όνομά σας για να φτιάξετε ένα μεγάλο όπλο».

Κοιτάξτε ψηλά στην αίθουσα του πυρηνικού αντιδραστήρα και βιώστε πώς η «σκληρή δουλειά» των σχολικών βιβλίων μετατρέπεται σε σκαλοπάτια κάτω από τα πόδια σας, σε ορατά σημάδια από σμίλες, αφήνοντας το κόκκινο γονίδιο να ριζώσει μέσα σας από το σοκ.

Ελάτε στο Έργο 816 στα βαθιά βουνά του Fuling! Περπατήστε στις υπόγειες σήραγγες ακούγοντας την ηχώ των βράχων, ονειροπολήστε δίπλα στην πισίνα του αντιδραστήρα που λούζεται στο πράσινο φως. Δεν υπάρχει φανταχτερή διασκέδαση, μόνο ένα βιομηχανικό έπος βυθισμένο στο χρόνο.

Η γέννηση του Έργου 816 ξεκίνησε στο ιδιαίτερο ιστορικό πλαίσιο της δεκαετίας του εξήντα. Σε απάντηση στην στρατηγική έκκληση για «κατασκευή τρίτης γραμμής», το 1967, ένας μεγάλος στρατός κατασκευαστών αποτελούμενος από στρατιώτες, εργάτες και τεχνικούς συγκεντρώθηκε σιωπηλά. Αποχαιρέτησαν τους συγγενείς και τους φίλους τους, κρύφτηκαν, και μπήκαν στα βαθιά βουνά της πόλης Baitao του Fuling, ξεκινώντας ένα μεγάλο έργο που ήταν ένας αγώνας ενάντια στο χρόνο και μια μάχη με τη φύση. Εδώ δεν υπήρχε η φασαρία της πόλης, μόνο ο ήχος της σύγκρουσης του ατσαλιού με τον βράχο αντηχούσε στην κοιλάδα. Δεν υπήρχε η συντροφιά των αγαπημένων προσώπων, μόνο η πίστη του «σφυρηλάτησης ενός σπαθιού για τη χώρα» ριζωμένη στις καρδιές τους.

Στην αρχή της επιλογής της τοποθεσίας, οι ομάδες έρευνας πέρασαν από τις δυσκολίες του «τρεις φορές μέσα, τρεις φορές έξω», περπατώντας για μήνες στα βουνά, και τελικά επέλεξαν αυτή την περιοχή με σκληρό γεωλογικό σχηματισμό και εξαιρετικά υψηλή μυστικότητα. Ολόκληρο το έργο χρησιμοποίησε το βουνό ως φυσικό φράγμα, σκάβοντας δεκάδες μέτρα κάτω από την επιφάνεια και στη συνέχεια επεκτείνοντας οριζόντια έναν τεράστιο υπόγειο χώρο. Χωρίς μεγάλο εξοπλισμό ανατινάξεων, οι κατασκευαστές βασίστηκαν σε ατσάλινες σμίλες και σφυριά, σκάβοντας με κάθε χτύπημα. Κατά μέσο όρο, κάθε μέτρο προόδου απαιτούσε 120 ατσάλινες σμίλες, και πολλοί άνθρωποι είχαν παχιές κάλους στα χέρια τους και τα νύχια τους έσπασαν από τους κραδασμούς, αλλά δεν υποχώρησαν. Από το 1967 έως το 1984, σε δεκαοκτώ χρόνια, δεκάδες χιλιάδες κατασκευαστές άφησαν τη νιότη τους, ακόμα και τη ζωή τους, σε αυτά τα βαθιά βουνά, και τελικά κατασκεύασαν ένα «υπόγειο παλάτι» συνολικής έκτασης 104.000 τετραγωνικών μέτρων κάτω από τη γη.